შენ ჯერ არიცი რა არის ცხოვრება...ქარიანი და ყინვიანი... ნაკაწრებს,რომ გაჩენს სხეულზე... მაგრამ მაინც,რომ უნდა იარო, რწმენით ნაიძულევმა განაგრძო გზა... იარე აუჩქარებლად,საზ რიანად,ჩაუმუხლავად... იარე ლოცვით და ჩემი სიყვარულის იმედით... იცი? ბოლოდროს შიში დამჩემდა... სიკვდილის არა... შენი ჩემსგარეშე დატოვების ამ ქვეყანაზე და ამიტომაც ბოლოხანს ჩემს სალოცავებს მხოლოდ ჯანმრთელობას და სიმშვიდეს შევსთხოვ... შენც ხომ იცი ეს... შენც ხომ გესმის და მინდა,რომ დიდხანს ვიყო შენს გვერდით... შენსგამო მინდა ვიცოცხლო ამ გადარეულ,ქარიან დედამიწაზე...სა დაც არის მაინც ჩვენ-ჩვენი წილი სიწყნარე... სილამაზე... ჰო,დედი,ყავისფერებშიც შეიძლება დაინახო ღია,ღია ლილისფერები...მ თავარია შენ რას აირჩევ,შენ რა ფერს მოიხმარ