Фильтр
ТЮРЬМА НАРОДОВ (к дню образования СССР)
Родился я в Барановичах. Долгое время это было просто название города — железная дорога, район, дом, воспоминания детства. И только с годами, когда начинаешь разбирать историю не по учебникам, а по фактам, приходит понимание: тишина старших была не характером, а защитой. Они не молчали — они выживали. Новогрудское воеводство, частью которого были Барановичи до Второй Мировой войны, оказалось в 1939–1941 годах под советской оккупацией. Формально — «освобождение». Фактически — операция по демонтажу общества. Здесь не просто меняли власть. Здесь ломали память, экономику и язык доверия между людьми. Новогрудок — древняя, статусная столица региона — был си
Дарагія сябры! З нагоды Сьвята Нараджэння Госпада нашага Ісуса Хрыста ад усяго сэрца віншую вас. Няхай гэты светлы і радасны час напоўніць ваш дом цяплом, любоўю і радасцю. Няхай народжаны Ісус Хрыстос адорыць вас супакоем у сэрцы, верай і надзеяй на кожны дзень. Вясёлага і блаславёнага Раства Хрыстова!

Drodzy Przyjaciele! Z okazji Święta Narodzin Pana naszego Jezusa Chrystusa pragnę z całego serca złożyć Wam najserdeczniejsze życzenia. Niech ten piękny, świąteczny czas wypełni Wasz dom ciepłem, miłością i radością. Niech narodzony Jezus Chrystus obdarzy Was pokojem serca, wiarą i nadzieją na każdy dzień. Wesołych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia!

Dear Friends,
Wishing you all the
Беласток салідарны з Анджэем Пачобутам
Сёння, 21 снежня, у Беластоку адбылася акцыя салідарнасці з беларускім журналістам і дзеячам польскай меншасці ў Беларусі Анджэем Пачобутам, незаконна асуджаным рэжымам Лукашэнкі і ўжо некалькі гадоў утрымліваемым у зняволенні.
Акцыя стала чарговым напамінам: справа Пачобута — гэта не толькі лёс аднаго чалавека. Гэта сімвал рэпрэсій супраць свабоды слова, нацыянальных меншасцяў і ўсіх, хто адважыўся гаварыць праўду ў Беларусі.
Беласток — горад, які гістарычна і культурна цесна звязаны з Беларуссю, — за апошнія гады стаў адным з важных цэнтраў беларускай дыяспары ў Польшчы. Тут жывуць журналісты, актывісты, былыя палітвязні, людзі, вымушаныя пакінуць рад
БУЛЬБАСРАЧ ЦІ ВЫЗВАЛЕННЕ ПАЛІТВЯЗНЯЎ?
Ну што, беларусы, давайце без ілюзій. Пакуль палітвязні паміраюць у турмах, на волі працягваюцца спрэчкі — хто больш “сапраўдны” змагар, хто правільней змагаецца, хто мае большы ўплыў. І як бы балюча гэта ні было прызнаць, народ называе гэта проста — бульба-срач,як бы Павел Латушка не спрабаваў бы называць гэтую з'яву як бульба спрэчкі.
Паліна Шарэнда-Панасюк правяла чатыры гады ў няволі і кажа тое, што відавочна: крымінальнікаў вызваляюць, а палітычных — не могуць. Гэта не проста параза — гэта ганьба.
Дык што важней? Бясконцыя разборкі і высвятленне, хто больш правільны, ці рэальныя дзеянні дзеля тых, хто ахвяраваў свабодай дзеля Беларусі?
Заўтра, 10 лю
Сябры!
Віншую вас з Новым 2025 годам! Няхай гэты год прынясе радасць, шчасце і поспех у кожнай вашай справе. Няхай кожны дзень будзе напоўнены сьветлымі момантамі, цяплом родных і блізкіх, а цяжкасці абыдуць бокам.
Верце ў сябе, смела ідзіце да сваіх мараў і ніколі не здавайцеся. Новы год — гэта новыя магчымасці, і я ўпэўнены, што ў кожнага з нас наперадзе толькі лепшае.
Дзякуй, што вы са мной! Няхай 2025 год стане для нас усіх годам дабра, міру і выканання самых запаветных жаданняў!
Шчаслівага Новага года!
Муха-Цокотуха и её "гостеприимство": аллегория о равнодушии Тихановской к беларусам внутри страны и за рубежом
«Муха по полю пошла,
Муха денежку нашла.
Пошла Муха на базар
И купила самовар:
“Приходите, тараканы,
Я вас чаем угощу!”»
Эти строки из детской сказки К.
Чуковского приобретают неожиданную аллегорическую глубину, если взглянуть на них через призму современной белорусской политики. Как Муха-Цокотуха устраивает пир для избранных, наслаждаясь похвалами гостей, так и Светлана Тихановская и её команда всё чаще воспринимаются как те, кто сосредоточен на создании внешнего имиджа, вместо того чтобы решать реальные проблемы белорусов.
Примером этого является инициатива с паспортом "новой Бел
Блеск і духоўная нястача беларускай апазіцыі за мяжой
Апазіцыйныя платформы, якія ствараюцца за мяжой, часта здаюцца яркімі прыкладамі, што беларуская апазіцыя нібыта змагаецца за свабоду сваёй краіны. Але рэальнасць іншая. За ўсімі гэтымі «ініцыятывамі» хаваюцца замкнутыя колы, дзе «эліта» апазіцыі разрываецца паміж грантамі, каб здабыць ўласную выгаду, але так і не стварае рэальнага руху за ўдасканаленне беларускага грамадства.
Тым часам, гэтыя «лідары» сядзяць у камфортных умовах, падарожнічаючы па замежжы, у той час як беларусы, як і раней, уцёкшыя ад рэпрэсій, працуюць у цяжкіх умовах за мяжой. Як напрыклад, нядаўняя трагедыя: 37-гадовы беларускі рабочы памёр ад перагрузкі на будаўніч
Показать ещё