Вақте қалберо ошиқ карди.
Вақте вуҷудеро вобастаат карди.
Вақте нафасҳои як нафарро ба номи худат зади.
Вақте ҷони касеро ба нафасҳои худат гиреҳ карди.
Вақте эҳсосеро дар касе равшан карди. Вақте қалби касеро соҳиб шуди.
Вақте гуфти: "Аз ҷонам бештар дустат дорам" Фақат амонатдори хубе бош. Танҳояш нагузор,таркаш накун, Ба у хиёнат накун. Агар бирави,агар таркаш куни чи бо Худоҳофизи гуфтану чи бе Худоҳофизи , у мемирад. На инки нафасҳояш қат ва танаш сард шавад, на. Эҳсосаш мемирад ва ҳар ошиқе медонад, марги эҳсос дардноктарин марги дунёст...