Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 6 сен 2023
Фильтр
როს გადავწყვიტე ლექსების წერა
რომელიც ჩემს თავს ასე ამხელდა..
რითმს მკარნახობდა თვით ბედისწერა
რითაც ცხოვრება ბევრჯერ დასველდა..
გულის ვიგრძენი ძლიერი ფეთქვა
დრომ განაგრძო სვლა აღარ გაჩერდა..
რომ დავაპირე სათქმელი მეთქვა
ბედი ყველაფერს სახელს არქმევდა..
მაშინ ვიგრძენი მე უფლის ხელი
გადამრჩენელად რომ მოგავლინა..
გააფთრებული ძველ ფურცლებს ვხევდი
ახალს ვიწყებდი ჩვენ მომავლიდან..
მივხვდი მარტივი არ იქნებოდა
რთულია მხოლოდ ჭეშმარიტება..
ვიცი მტერი სულ სად ვლინდებოდა
მტრისგან შორსა ვარ ბრბოც არ მჭირდება!
მე შენ მიყვარხარ იმ სიყვარულით
საწყისი რომ აქვს, არასდროს ბოლო..
შენ მომანიჭე ის სიხარული
თუ რამ მაღიმებს და რითაც ვცხოვრობ..
ღმერთმა რომ მომცეს სამი სურვილი
შენ გინატრებდი სამჯერვე ჩემო..
მომკლავს
რომელიც ჩემს თავს ასე ამხელდა..
რითმს მკარნახობდა თვით ბედისწერა
რითაც ცხოვრება ბევრჯერ დასველდა..
გულის ვიგრძენი ძლიერი ფეთქვა
დრომ განაგრძო სვლა აღარ გაჩერდა..
რომ დავაპირე სათქმელი მეთქვა
ბედი ყველაფერს სახელს არქმევდა..
მაშინ ვიგრძენი მე უფლის ხელი
გადამრჩენელად რომ მოგავლინა..
გააფთრებული ძველ ფურცლებს ვხევდი
ახალს ვიწყებდი ჩვენ მომავლიდან..
მივხვდი მარტივი არ იქნებოდა
რთულია მხოლოდ ჭეშმარიტება..
ვიცი მტერი სულ სად ვლინდებოდა
მტრისგან შორსა ვარ ბრბოც არ მჭირდება!
მე შენ მიყვარხარ იმ სიყვარულით
საწყისი რომ აქვს, არასდროს ბოლო..
შენ მომანიჭე ის სიხარული
თუ რამ მაღიმებს და რითაც ვცხოვრობ..
ღმერთმა რომ მომცეს სამი სურვილი
შენ გინატრებდი სამჯერვე ჩემო..
მომკლავს
შენ ჩემი აღმოჩენა ხარ
ის რასაც მუდამ ვეძებდი..
მუზა სიტყვა და სმენა ხარ
და სიხარულის ცრემლები..
დუმილში ნაზი ბგერა ხარ
რასაც უსიტყვოდ ვნებდები..
ამის პატრონიც შენა ხარ
ვწერ და ვეღარა ვჩერდები!
ცაზე ვარსკვლავი მოვწყვიტე
როდესაც ძლიერ ელავდა..
მასზე ამბები მომიყვნენ
ზღვის ტალღები რომ ღელავდა..
ანგელოზები მოფრინდნენ
ბოლოჯერ გაიელვა და
იმედის სხივებს სტყორცნიდნენ
ცუდი აქციეს ფერფლადა!
გულში ჩავისვი ვარსკვლავი
სულში მინთია კელაპტრად..
მსგავსი არასდროს მენახა
ანდა სად უნდა მენახა!
შენ ჩემი გამარჯვება ხარ
მარადისობის რწმენა ხარ..
შენ ჩემი აღმაფრენა ხარ
შენ ჩემი აღმოჩენა ხარ!!!
💝💝💝მ ა რ ი ა მ ს💝💝💝
ავტ: †ᘛᘜஞაბარպსთაველჲᘝᘞ†
ის რასაც მუდამ ვეძებდი..
მუზა სიტყვა და სმენა ხარ
და სიხარულის ცრემლები..
დუმილში ნაზი ბგერა ხარ
რასაც უსიტყვოდ ვნებდები..
ამის პატრონიც შენა ხარ
ვწერ და ვეღარა ვჩერდები!
ცაზე ვარსკვლავი მოვწყვიტე
როდესაც ძლიერ ელავდა..
მასზე ამბები მომიყვნენ
ზღვის ტალღები რომ ღელავდა..
ანგელოზები მოფრინდნენ
ბოლოჯერ გაიელვა და
იმედის სხივებს სტყორცნიდნენ
ცუდი აქციეს ფერფლადა!
გულში ჩავისვი ვარსკვლავი
სულში მინთია კელაპტრად..
მსგავსი არასდროს მენახა
ანდა სად უნდა მენახა!
შენ ჩემი გამარჯვება ხარ
მარადისობის რწმენა ხარ..
შენ ჩემი აღმაფრენა ხარ
შენ ჩემი აღმოჩენა ხარ!!!
💝💝💝მ ა რ ი ა მ ს💝💝💝
ავტ: †ᘛᘜஞაბარպსთაველჲᘝᘞ†
უხსოვარ დროდან მოვდივართ
ერი ძირძველი ქართველი..
მუხლწლოვან ბერის ლოცვიდან
გვესმის სიტყვები მფარველის..
საუკუნეებს მოიცავს
ჩვენი მტრის ჩუმი მზაკვრები..
და უკუნეთის ცოდვისგან
გვიხსნის ლოცვა და ტაძრები..
კვლავ ვუყურებდი ბორცვიან
მიწას ბოძებულ გამჩენის..
ურჯულონი შემოდიან
გაჩეხეს საფერავები..
გაკაფეს რაც კი მსხმოიარს
დათესეს უცხო მარცვლები..
დავკარგეთ კალაპოტი და
სხვაგან მონებად ვბარდებით..
სამშობლო დღეს ობოლია
ასე ვერ განვითარდებით..
აქეთ რუსეთი თავსგვესხმის
იქ გარეჯს გვართმევს აზერი..
სიყალბის მარათონია
დროა თვალების ახელის!
წართმეულ მიწებს გავცქერი
ყელში ცრემლი მკლავს ბოღმისგან..
ჩაგიცვავს შავი ჩადრები
თვალს ვერ გისწორებ მგლოვიარს..
ოდეს გიხილო აღსდგები
შენს მტერს კი გვამად მწოლიარს!!!
მემკვ
ერი ძირძველი ქართველი..
მუხლწლოვან ბერის ლოცვიდან
გვესმის სიტყვები მფარველის..
საუკუნეებს მოიცავს
ჩვენი მტრის ჩუმი მზაკვრები..
და უკუნეთის ცოდვისგან
გვიხსნის ლოცვა და ტაძრები..
კვლავ ვუყურებდი ბორცვიან
მიწას ბოძებულ გამჩენის..
ურჯულონი შემოდიან
გაჩეხეს საფერავები..
გაკაფეს რაც კი მსხმოიარს
დათესეს უცხო მარცვლები..
დავკარგეთ კალაპოტი და
სხვაგან მონებად ვბარდებით..
სამშობლო დღეს ობოლია
ასე ვერ განვითარდებით..
აქეთ რუსეთი თავსგვესხმის
იქ გარეჯს გვართმევს აზერი..
სიყალბის მარათონია
დროა თვალების ახელის!
წართმეულ მიწებს გავცქერი
ყელში ცრემლი მკლავს ბოღმისგან..
ჩაგიცვავს შავი ჩადრები
თვალს ვერ გისწორებ მგლოვიარს..
ოდეს გიხილო აღსდგები
შენს მტერს კი გვამად მწოლიარს!!!
მემკვ
არ დაეჯერა ბარში ხეს
მთას რომ მდინარე სდიოდა..
მაშ დაე ლექსად აგიღწერ
ხეს ამ დროს რა მოსდიოდა..
ფესვს ვერ მალავდა ჭადარი
უწყლოდ ფოთლები სცვიოდა..
გვერდს ვერ უქცევდა ალაზნის
ჩქეფის ხმები რომ ისმოდა..
ცა ჩამოშავდა საღამოს
და გაიელვა ძლიერად..
ისე დასჭექა ამავდროს
ხე მიატოვა ფრინველმაც..
წვიმამ შეცვალა ოქტომბრის
იგრძნო შეხება წვეთისა..
გადააჭარბა მოლოდინს
როს მწყურვალს წყალი ეღირსა..
მთიდან დაიძრა დინება
ლოდების ისმის ხმაური..
ფსკერი კლდის საწყისს ირეკლავს
მორევის აურზაურში..
კლდე ნელა წყალში იშლება
ფესვი კი ძალებს მოიკრეფს..
ხედავს ძირს აცლის დინება
უახლოვდება ხსოვნის დღე..
მდინარე უფრო დიდდება
ირგვლივ ხეები მოგლიჯა..
შეერთდნენ თითქოს შვილებად
ხის ფესვებს ხელი მოხვიეს..
მდინარე ჭადარს ირეკლავს
მთას რომ მდინარე სდიოდა..
მაშ დაე ლექსად აგიღწერ
ხეს ამ დროს რა მოსდიოდა..
ფესვს ვერ მალავდა ჭადარი
უწყლოდ ფოთლები სცვიოდა..
გვერდს ვერ უქცევდა ალაზნის
ჩქეფის ხმები რომ ისმოდა..
ცა ჩამოშავდა საღამოს
და გაიელვა ძლიერად..
ისე დასჭექა ამავდროს
ხე მიატოვა ფრინველმაც..
წვიმამ შეცვალა ოქტომბრის
იგრძნო შეხება წვეთისა..
გადააჭარბა მოლოდინს
როს მწყურვალს წყალი ეღირსა..
მთიდან დაიძრა დინება
ლოდების ისმის ხმაური..
ფსკერი კლდის საწყისს ირეკლავს
მორევის აურზაურში..
კლდე ნელა წყალში იშლება
ფესვი კი ძალებს მოიკრეფს..
ხედავს ძირს აცლის დინება
უახლოვდება ხსოვნის დღე..
მდინარე უფრო დიდდება
ირგვლივ ხეები მოგლიჯა..
შეერთდნენ თითქოს შვილებად
ხის ფესვებს ხელი მოხვიეს..
მდინარე ჭადარს ირეკლავს
მთვარე არეკლილ ალაზნის პირას
რითმებად ვწნავდი ღამის ზმანებას..
ბავშვობაში რომ მივლია ხშირად
რა მალე განვლო ოცდაცამეტმა..
ფიქრებს ამძაფრებს აგვისტოს წვიმა
და ნოსტალგიას სიოს მატება..
ცას ვარსკვლავები მოუკრავს მძივად
კავკასიონს კი ნისლი ჩადრებად..
ცაში აბჯენილ ალავერდს ვუმზერ
თეთრი გიორგი ღამეშიც ბრწყინავს..
რქაწითელს ნანას მდინარე უმღერს
მტრედს ალავერდის გუმბათზე სძინავს..
ო, როგორ მიყვარს გამთენიისას
ლურჯ ნათებაში ლექსის დაწერა..
ცვრიან ბალახის სუნი დილით და
პოეზიაში გარდაცვალება!
ავტ:†ᘛᘜஞაბარպსთაველჲᘝᘞ†
რითმებად ვწნავდი ღამის ზმანებას..
ბავშვობაში რომ მივლია ხშირად
რა მალე განვლო ოცდაცამეტმა..
ფიქრებს ამძაფრებს აგვისტოს წვიმა
და ნოსტალგიას სიოს მატება..
ცას ვარსკვლავები მოუკრავს მძივად
კავკასიონს კი ნისლი ჩადრებად..
ცაში აბჯენილ ალავერდს ვუმზერ
თეთრი გიორგი ღამეშიც ბრწყინავს..
რქაწითელს ნანას მდინარე უმღერს
მტრედს ალავერდის გუმბათზე სძინავს..
ო, როგორ მიყვარს გამთენიისას
ლურჯ ნათებაში ლექსის დაწერა..
ცვრიან ბალახის სუნი დილით და
პოეზიაში გარდაცვალება!
ავტ:†ᘛᘜஞაბარպსთაველჲᘝᘞ†
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
1268
- Gucci 😼😺😸Хельсингборг
- K A M A Z Iთბილისი
- ♛ ♛T♔E♔O ♛ ♛თბილისი
- მაია მესხითბილისი
- ilia surguladzeРустави