– იცი რა მაწუხებს? – რა? – არ ვიცი რამდენი წლის ვარ. – გაგიჟდი? – არა, მართლა არ ვიცი. – ანუ?. – აი, იცი რას ვგულისხმობ? ადრე პატარა ვიყავი, ბავშვი. ახლა თითქოს თან ისევ ბავშვი ვარ, თან არა. უცნაური ასაკი გვაქვს, რაღაცნაირი, დამაბნეველი. – ჰოო. მეც მაბნევს. – არ მინდა გაზრდა. მეშინია. – რისი? – მომავლის. მარტო დარჩენის. ოცნებების აუსრულებლობის. იმის, რომ ყველაფერი ასეთი კარგი აღარ იქნება...))))))))