Предыдущая публикация
Фильтр
#Ուսուցողական
Գումարը , ծնողի համար հոգատարություն չէ......
Մորս հուղարկավորության օրը ես ժամանեցի՝ զգալով ինձ կարևոր։
Վարձակալված շքեղ ամենագնաց, անթերի սև կոստյում, թանկարժեք արևային ակնոցներ։ Ես հավատում էի, որ ընտանիքի սյունն եմ։ Երեխան, որը «հայտնվեց»։ Հաջողակ երեխան։ Նա, ով երբեք չի ձախողվել… գոնե բանկային փոխանցումների հարցում։
Ես տասնհինգ տարի ապրել եմ արտասահմանում։ Ես լավ եմ ապրել։ Իմ սեփական բիզնեսը, կայունությունը, հարմարավետությունը։ Ամեն ամիս, անխափան, 400 դոլար էի ուղարկում իմ կրտսեր եղբորը՝ Արթուրին, նրան, ով մայրիկի հետ մնում էր մեր հայրենի քաղաքի հին տանը։ Ես անընդհատ ինքս ինձ ասում էի. «Իմ շնորհիվ նրանք ոչնչի պակաս չունեն»։ «Իմ փողերով մայրիկը լավ է»։ Ես ինձ խաղաղություն
Գումարը , ծնողի համար հոգատարություն չէ......
Մորս հուղարկավորության օրը ես ժամանեցի՝ զգալով ինձ կարևոր։
Վարձակալված շքեղ ամենագնաց, անթերի սև կոստյում, թանկարժեք արևային ակնոցներ։ Ես հավատում էի, որ ընտանիքի սյունն եմ։ Երեխան, որը «հայտնվեց»։ Հաջողակ երեխան։ Նա, ով երբեք չի ձախողվել… գոնե բանկային փոխանցումների հարցում։
Ես տասնհինգ տարի ապրել եմ արտասահմանում։ Ես լավ եմ ապրել։ Իմ սեփական բիզնեսը, կայունությունը, հարմարավետությունը։ Ամեն ամիս, անխափան, 400 դոլար էի ուղարկում իմ կրտսեր եղբորը՝ Արթուրին, նրան, ով մայրիկի հետ մնում էր մեր հայրենի քաղաքի հին տանը։ Ես անընդհատ ինքս ինձ ասում էի. «Իմ շնորհիվ նրանք ոչնչի պակաս չունեն»։ «Իմ փողերով մայրիկը լավ է»։ Ես ինձ խաղաղություն
Հարսն ափսեի մեջ դրեց լոբի, բրինձ, սմբուկ, մի կտոր միս, վրան դրեց վարունգ, թարմ կանաչեղեն, մի կտոր հաց և պատրաստվում էր տնից դուրս գալ, երբ սկեսրայրը կանչեց։**
# *- Ո՞ւր ես գնում, աղջիկս։*
# *- Տանում եմ հարևան միայնակ ծերունուն, հայրիկ։*
# *- Վերադարձիր, աղջիկս, դա ճիշտ չէ։ Ամեն ինչ դրիր առանձին ափսեների վրա, գեղեցիկ դասավորիր սկուտեղի վրա, անձեռոցիկի վրա դիր գդալ, պատառաքաղ, դանակ, մի բաժակ ջուր և այդպես տար։*
# *Հարսը կատարեց այն ամենը, ինչ ասաց սկեսրայրը, և ուտելիքը հասցրեց ծերունուն։ Երբ նա վերադարձավ, սկեսրայրն ասաց.*
# *- Աղջիկս, եթե դու այն տանեիր այնպես, ինչպես դասավորեցիր, դա կլիներ ողորմություն, իսկ ուտելիքը ճիշտ տալը սրտի բարեգործություն է։ Առաջինը լցնում է ստամոքսը, երկրորդը՝ սիր
# *- Ո՞ւր ես գնում, աղջիկս։*
# *- Տանում եմ հարևան միայնակ ծերունուն, հայրիկ։*
# *- Վերադարձիր, աղջիկս, դա ճիշտ չէ։ Ամեն ինչ դրիր առանձին ափսեների վրա, գեղեցիկ դասավորիր սկուտեղի վրա, անձեռոցիկի վրա դիր գդալ, պատառաքաղ, դանակ, մի բաժակ ջուր և այդպես տար։*
# *Հարսը կատարեց այն ամենը, ինչ ասաց սկեսրայրը, և ուտելիքը հասցրեց ծերունուն։ Երբ նա վերադարձավ, սկեսրայրն ասաց.*
# *- Աղջիկս, եթե դու այն տանեիր այնպես, ինչպես դասավորեցիր, դա կլիներ ողորմություն, իսկ ուտելիքը ճիշտ տալը սրտի բարեգործություն է։ Առաջինը լցնում է ստամոքսը, երկրորդը՝ սիր
ԳՐԿԻՐ ԻՆՁ
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ արևի հոգիս,
Որ սպիանա հոգուս այս բաց վերքը,
Որ գիրկդ բալասան դառնա վշտիս,
Գրկիր, որ պարզի՜ հոգուս երկինքը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ ճախրի հույսս,
Որ բացվի հույսիս կուչ եկած թևը,
Որ գիրկդ շունչ դառնա ինձ՝ անշունչիս,
Գրկիր, որ գնան ամպն ու անձրևը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, ամոքիր սրտիս,
Որ ցնդի այս քարացած մրմուռը,
Որ գիրկդ հավատ դառնա երազիս,
Գրկիր, որ փայլի՜ սրտիս տան դուռը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ տաքանամ ես,
Որ ջերմանամ տաքո՜ւկ ձեռքերումդ,
Որ գիրկդ հուրը դառնա օրերիս,
Գրկիր, որ կյանքս ծաղկի գրկումդ։
✍
🥰
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ արևի հոգիս,
Որ սպիանա հոգուս այս բաց վերքը,
Որ գիրկդ բալասան դառնա վշտիս,
Գրկիր, որ պարզի՜ հոգուս երկինքը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ ճախրի հույսս,
Որ բացվի հույսիս կուչ եկած թևը,
Որ գիրկդ շունչ դառնա ինձ՝ անշունչիս,
Գրկիր, որ գնան ամպն ու անձրևը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, ամոքիր սրտիս,
Որ ցնդի այս քարացած մրմուռը,
Որ գիրկդ հավատ դառնա երազիս,
Գրկիր, որ փայլի՜ սրտիս տան դուռը։
Ե՜կ, գրկիր դու ինձ, որ տաքանամ ես,
Որ ջերմանամ տաքո՜ւկ ձեռքերումդ,
Որ գիրկդ հուրը դառնա օրերիս,
Գրկիր, որ կյանքս ծաղկի գրկումդ։
✍
🥰
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ >>ԽՈՒՄԲՆ ՄՇՏԱՊԵՍ ԳՏՆՎՈՒՄ Է ԱԴՄԻՆԻ ՀՍԿՈՂՈՒԷՅԱՆ ՏԱԿ<ԽՄԲԻՑ ԿՀԵՐԱՑՎԵՆ ՑԱՆԿԱՑԱԾ ՏԵՍԱԿԻ ԳՈՎԱԶԴ>>>>ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է ՏԵՂԱԴՐԵԼ ԷՐՈՏԻԿԱ<ՎԻՐԱՎՈՐԱՆՔ ՄԻՄՅԱՆՑ ՆԿԱՏՄԱՄԲ<<<<<<<<ՀԱՐԳԵԼԻ ՄԱՍՆԱԿԻՑՆԵՐ... Մենք շատ ուրախ ենք , որ դուք միացաք մեզ. Եկեք հաղորդակցվենք!!! Հրավիրեք Ձեր ընկերներին, ՄԵՐ ԽՈՒՄԲ....Ցանկանում եմ Ձեզ ուրախ ժամանց - ՀԱՃԵԼԻ ԺԱՄԱՆՑ ԲՈԼՈՐԻՆ,,, Սերն ու կարոտը տառապում են լուռ , Ապրում են կարծես մեկմեկու համար , Արբենում հաճախ մի խենթ տեսիլքով , Հաճախ են փարվում հուշերին անանց ... Սերն ու կարոտը չեն հասնում իրար , Տենչում են միմյանց, բայց...մնում օտար , Անվերջ է միայն երազի ճամփան , Որի թևերին ճախրում են նրանք....
- Աստված ջան, գիտես որ քո պահած ժողովուրդն ենք։ Դարե, Москва
Скрыть информацию
Фото из альбомов