Фильтр
⚜️ Հոգով տկարները միշտ են եղել համոզվա՛ծ, թե ինձանից վեհ ե՛ն, այդ պատճառո՛վ, միշտ էին թույնով ժայթքում անմեղությանս առա՛ջ։
⚜️ Նրա՛նք, ովքեր ունեին անբարո հոգի՛, ամեն պահ էին թքում սեղանիս կոխքին, նրա վրայի հացն ուտելուց հետո՛։
⚜️ Նրա՛նք, ովքեր նախանձում էին խելքիս և գեղեցկությա՛նս, միշտ էին իրենց ներսի տգեղությամ փորձում հարամել արարածս չքնաղությո՛ւնը....
.... և մտածում էի՛ն, որ կմնան անպատի՛ժ, երբ լքեմ տունս իրենցից հեռու մնալու համա՛ր...
⚜️ Ոմանք չկա՛ն, ոմանք դեռ այրվում ե՛ն, ոմանք դեռ չեն գիտակցո՛ւմ, թե ինչո՞ւ են անհաջողություններն իրար ետևից օղակվում իրենց կյանքի՛ն....
⚜️ Պարզապես ոչ ոք չգիտակցե՛ց, որ իմ հեռացումը զրկեց նրանց Հրեշտակ Պահապանի՛ց, որն ուներ իմ աչքերի խորությունն ու հ
⚜️ Երիտասարդ տարիներիս ինձ ատել են ճշտիս համա՛ր, քանզի՛, երբեք չեմ լռել արդարությունը պաշտպանելու համա՛ր։
⚜️ Միջին տարիքո՛ւմս, ինձանից սկսեցին զզվե՛լ, քանզի՛, ներսիս սրբությունը դաղում էր դիմացիններիս ներսի չարիքին և նենգությա՛նը։
⚜️ Իսկ հիմա՛, ողջ էությանս աստվածայինն այրում է ինձ մոտ եկողների ներսի սատանայկանի՛ն, այդ պատճառո՛վ, նրանք ինձանից սարսափում ե՛ն, չխախտելով իմ և իրենց միջև ընկած հեռավորություննե՛րը։
⚜️ Նրա՛նք, ովքեր մաքուր են ու ազնի՛վ, ամենուր են ինձ գտնո՛ւմ, քանզի՛, երբեք զուլալ ջուրը մեռոնից ետ չի քաշվի՛, ինչպես խունկի բույրը՝ արևի շողերի՛ց։

© Երանուհի Մաթոսյան
🔴 ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ

⚜️ Մի քանի երկոտնանի կենդանիներ գրում են;
1. «Կյանք խի չես գրում, նեղացել ես ինձանի՞ց».:
2. «Ինձ չճանաչեցի՞ր իմ սիրուն»։
3. «Որտե՞ղ կարանք հանդիպենք»
.... և այսպես շարունակ....

Այսօ՛ր, հենց այստեղի՛ց, պատասխանում եմ ձեզ նման լկտիացած ճահճահոգիների՛ն, որոնք իրենց կեղտոտ մուրամտքո՛վ, միայն իրենց սրիկայության և հոգևոր անբարոյականության անդունդի խորությունն են ի ցույց հանո՛ւմ։
⚜️ Պատվից զուրկ ոչխարնե՛ր, Երանուհի Մաթոսյանը երբեք տղամարդ չի փնտրել ու չի փնտրո՛ւմ, ոչ մեկի հետ չի հանդիպում և ոչ մի կոտոշավորի չի ճանաճո՛ւմ, որպեսզի նեղանա որևէ մի պատվազուրկ շնի՛ց։
⚜️ Լավ հասկանում ե՛մ, որ ձեր նման անասունները չեն գիտակցո՛ւմ, որ կան Կանա՛յք, որոնք հազար պատվով ու նամուսով
🔴 ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ ԲՈԼՈՐ ՆՐԱ՛ՆՑ, ՈՎՔԵՐ ԹՈՂՆՈՒՄ ԵՆ ՄԵԿՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԻՐԵՆՑ ԱՄՈՒՍԻՆՆԵՐԻ ԵՎ ՈՐԴԻՆԵՐԻ ԴԻՄԱՏԵՏՐԵՐԻ՛Ց

⚜️ Հարգելինե՛րս, վերջ տվեք ձեր այդ սխալ և տհաճ սխալի՛ն, քանզի՛, մարդիկ տեսնելով ձեր «Իմ կյանք», «Իմ արև», «սիրում եմ քեզ», «սիրելիս» և ա՛յլն, մտածում ե՛ն, թե ձեր ամուսիններն ու որդիներն են գրո՛ւմ։ Այդ պատճառո՛վ, ես էլ ի պատասխան ձեր մեկնաբանություններին ծաղկեփնջերով եմ պատասխանո՛ւմ, որ ձեր ամուսինների և որդիների ընկերները տեսնե՛ն, որ ծաղկեփնջերի են ձեր տղամարդիկ արժանացե՛լ։

© Երանուհի Մաթոսյան
Դու ապրում ես կասկածներո՛վ,
Վստահությունդ կորցրա՛ծ...
Կործանում ես կյանքդ օրեց օ՛ր,
Ապրելով մտքերդ հորինա՛ծ..

Դու շնչում ես միշտ անհայտո՛վ,
Հայտնիդ քամու թևին տվա՛ծ..
Դրախտդ ես թաղում օրեց օ՛ր,
Դարձնելով գալիքդ խեղվա՛ծ...

Դու ապրում ես այն ամենո՛վ,
Որն երբեք չի լինի օրհնվա՛ծ..
Ե՛վ, զարմանում ես օրեց օ՛ր,
Թե երազանքդ ո՞ւր մնա՛ց...

© Ерануи Матосян
⚜️ Ոչ մի սառնամանիք սարսափելի չէ՛, ինչքան՝ մարդկային հոգու չար ու նախանձ անտարբերությո՛ւնը, որը ամենածանր հանցագործություններից էլ է վերա՛ն։
⚜️ Նրա՛նք, ովքեր միշտ սնվում են բամբասանքներով և զպարտանքներո՛վ, ծնելով իրենց փայ սո՛ւտը, երբեք չեն կարող ապրել արդար ու ճի՛շտ, ինչքան էլ մաքուր պահեն իրենց տներն ու հագուստնե՛րը։
⚜️ Ատելով ատել եմ մարդկային կեղծիքն ու նրա դավաճան հոգի՛ն, քանզի՛, սրբություն էլ տաս նրա՛նց, մեկ է՛, իրենց ճահճից ցեխ են շպրտելու նրա վրա՛, քանզի՛, արևը խլուրդին հույս չէ՛, ինչպես ջուրը կրակին՝ հավա՛տ։

© Երանուհի Մաթոսյան
⚜️Ետ մի նայե՛ք, այնտեղ ոչինչ չունեք ձեզ օգնող ու պաշտպանո՛ղ, բացի՝ հիշողությունների՛ց, որոնք անցած ապրումներ ե՛ն, ոչ թե գալիք իրականությո՛ւն։
⚜️ Հիշողությունները լավ բան ե՛ն, հատկապե՛ս, երբ նրանք ձեզ իմաստություն են նվիրե՛լ, բայց նրանք նրա համար չե՛ն, որ մտովի անցյալի մեջ մխրճվելո՛վ, կորցնեք ձեր իրականությո՛ւնը։
⚜️ Նա՛, ով իր անցածն համարում է անգի՛ն, իսկ ներկան՝ անփոխարինելի՛, երբեք չի արարի սխալների՛, լացի և ողբի ապագա՛, քանզի՛, խոհեմ և գիտակից մարդը միշտ է ապրում խելքի և հոգու զարգացո՛ւմ, հարգելո՛վ, բայց՝ չապրելով իր անցածը նորից և նորի՛ց։

© Ерануи Матосян
⚜️ Ջահել տարիքո՛ւմ, մի կերպ կարելի է ներել քո կյանքի կեսի դավաճանությո՛ւնը, վերագրելով այն ոչ հասուն հոգու սխալի՛, բա՛յց, 40 տարեկանից հետո՛, դավաճանություն ներելը պատվից զուրկ խելքի ընտրություն է և անճարությո՛ւն, շատ դեպքերում՝ չզարգացող անձի սովորական իրավիճա՛կ։
⚜️ Հոգևոր անբարոյականությունը միշտ է բերում դավաճանությա՛ն.. և՛, եթե տարիների ընթացքո՛ւմ, մարդը չի տարբերում իր օջախի սրբությունն ուրիշի անկողնում հաճոյանալու սեքսի՛ց, նրան չպետք է տրվի ոչ մի հնարավորություն գտնվելու կողքի՛դ։
⚜️ Այս թեման գրում եմ այն պատճառո՛վ, որ շատ կանա՛յք, հարսներ և աղջիկներ են ինձ գրո՛ւմ, խնդրելով խորհուրդ տա՛լ, թե ինչպես վարվել այդպիսի նվաստացնող անարդարության դեպքո՛ւմ։
⚜️ Հարգելի կանա՛յք, հարսներ և աղջիկ
⚜️ Երբ ներում ես չներվո՛ղը, դառնում ես նրա մի մասնի՛քը։

⚜️ Հարգանքին ու պատվին զոհ գնալո՛վ, մի՜ թաքցրեք ձեր մեջ ծվար տված դավաճանների՛ն, որպեսզի նրանք չծամեն ձեր անունն ու չթքեն ձեր սրբությունների վրա՛։
⚜️ Յուրաքանչյուրին ցույց տվեք իր տե՛ղը, թե չի հասկանա՛, փոխեք՝ ձե՛րը...
©️Երանուհի Մաթոսյան
Показать ещё