Հայերենում ասում են․ «Հիշում եմ մեր ծանոթությունը»։ Պոեզիան ասում է․ «Դու եկար, ու ես հասկացա, որ բացված դռնից մտար ոչ թե սենյակ, այլ ուղիղ իմ կյանք»։
Հայերենում ասում են․ «Ինձ թվաց՝ վաղուց եմ քեզ ճանաչում»։ Պոեզիան ասում է․ «Բոլոր հարցերի պատասխանները հանկարծ դեմք ստացած կանգնում են քո առաջ, ու շուրջն ամեն բան ճիշտ է դառնում»։
Հայերենում ասում են․ «Քեզ հետ հաճելի է զրուցել»։ Պոեզիան ասում է․ «Մտքերս արդեն վաղուց քո ձայնով են խոսում իմ գլխում»։💕
Եվ հիմա, երբ նայում եմ մյուսներին, ինչ-որ մի շեմից այն կողմ միշտ դադարում եմ։ Ոչ թե որովհետև նրանք սխալ են։ Այլ որովհետև դու եղել ես ճիշտ՝ քո լռությամբ, քո աչքերի խորքերով, քո ներսի հպարտ, անբացատրելի մենակությամբ։