-Ўлим келиб тўсатдан,
-Бир йигит барвақт ўлди.
-Гуноҳлари кўп экан,
-Қабри оташга тўлди.
-Йиллар ўтди орадан,
-Йигит қийноқда ётар.
-Кўтарилмас азоблар,
-Кундан-кун бўлар баттар.
-Аммо, бир кун қабрга,
-Келди икки фаришта.
-Зулмат босган бу қабр,
-Бирданига ЁРИШДИ.
-Фаришталар дедилар.
-Битди қабр азоби
-Энди сизга бўлмагай.
-АЛЛОҲнинг ҳеч ғазаби,
-Бу совғалар сиз учун,
-Бўлсин сизга муборак.
-Бизларнинг келишимиз,
-Сизга ЖАННАТдан дарак!
-Йигит деди: Малаклар,
-Сизлар шошиб қолибсиз.
-Лойиқмасман совғага,
-Сиз адашиб келибсиз.
-Орзуларим кўп эди,
-Ўлиб кетдим армонда.
-Лойиқмасман совғага,
-Қилманг мени шарманда.
-Ётавериб бир жойда,
-Кўникдим-ку САБРга.
-Олиб бориб беринглар
-Уни бошқа бир