Фильтр
Қачонки дуо сенинг одатингга айланса, мўъжизалар ҳаёт тарзингга айланади..
Умр

Баҳорга бой бердим барча ганжимни,
Баҳор ўтди-кетди, қолмади уним.
Энди саратонда сарғариб, куйиб,
Яшил кўйлакларин ўйлайман унинг.

Саратон дилимга солди муҳаббат,
Сўнгра у ҳам битди муродга етмай.
Ўзидан хижронлар қолдирди фақат,
Хотира қолдирди туганмас, битмас.

Кузги мезонларда учди хаёлим,
Учдим — япроқ бўлиб тўзидим, тошдим.
Куздан иборатдир дея дунёни,
Бошидан охирги чақамни сочдим.

Бир оқшом уйғонсам: хазонлар — жонсиз,
Энг сўнгги япроқ ҳам шай узилишга.
Оппоқ қорларини бошимдан сочиб,
Мени маҳкум этди абадий қишга.

Муҳаммадали Ғаффоров
Сени топгунга қадар,
Қандай яшадим мен?
Наҳотки яшадим?!.

Рауф Парфи
МАВҲУМЛИК

Бир мавҳум руҳият ичида борман,
Бир дилкаш донишга, муштоқман - зорман.

Қараб яшамадим, кўнгилга зинҳор,
Ҳаётий, ташвишлар қатор-у, қатор.

Юрак истакларим, узундан узун,
Бойликмас - шеърият дунида мафтун.

Ҳар гал тўхта дейман, бўлди бас етар,
Баъзида атрофим, йўқчилик тутар.

Ачиниб қўяман, мендек жонларга,
Руҳ ва жон ичинда, саргардонларга.

Қисқаси, бу дунё, бу коинотда,
Нимадир етишмай, турар бисотда.

© Абдувоҳид Сувонов
ЮБОРИЛМАГАН МАКТУБ

Сен азиз бошингни кўксимга қўйдинг,
Мен мағрур бошимни оёқларингга.
Сен менинг юрагим уришин туйдинг,
Мен тўйиб тикилдим қароқларингга.
Энди сенинг бошинг тошдан қаттиқроқ,
Менинг учрашишга ҳафсалам йўқроқ.

Сен ёмғирли йўлда пинжимга кирдинг,
Мен сенинг белингдан қучардим маҳкам.
Бўса олганимда келарди кулгинг,
Қўшилиб кулардим ўшанда мен ҳам.
Энди сенинг ғамгин пайтларинг кўпроқ,
Менинг жилмайишга ҳафсалам йўқроқ.

Сен тунда сим қоқиб сирлашар эдинг,
Мен нома ёзардим самимий, далли.
Муҳаббат тилида тиллашар эдик,
Беғубор сўзларинг эслайман ҳали...
Энди сенинг тилинг анча аччиқроқ,
Менинг сўзлашишга ҳафсалам йўқроқ.

О, маҳзун оқшомлар, сокин хиёбон,
Кўча чироғию куйли ф
Ўқиб ёш тўкмаган кўз бормикан..?
“Эй инсон! Сен замоннинг Юсуфисан, бу олам эса қудуқдир. Сени бу қудуқдан Аллоҳ таолонинг пишиқ арқони – Қуръони карим халос этади. Эй, замоннинг Юсуфи бўлмиш мусулмон! Қўлларингни узат ва бу арқонни маҳкам тут, шундагина қудуқдан чиқа оласан”.

Жалолиддин Румий
Сонет

Жилмайганинг ишқми, киноя,
Меҳрми ё нафратми, шафқат.
Гўзалдирсан сен бениҳоя,
Термулганча йиғлайман фақат.
Мўъжизадир товуш, нигоҳинг,
Мўъжизадир юрганинг ерда.
Оламларга сиғмас чиройинг,
Ёзсам дейман юз мингта шеърда.
Оҳ қанчалар хушрўйсан, бекам,
Сенинг ҳуснинг илоҳдан, кўкдан.
Сени йўқдан яратган Эгам,
Ўзи қанча чиройли экан?

Сени шундай мукаммал, аъло,
Яратганга минг-минг тасанно!

Муҳаммад Исмоил
- Сен кимсан?
- Замонни кузата бориб уни бой бераётган шахс..

Абдураҳмон Ҳумайрий
Уч нарса ҳолдан тойдиради: Ёритмайдиган чироқ, секин юрувчи элчи ва кимнидир кутиб ўтирилган дастурхон..
Араб мақоли
Показать ещё