ДУОҲО АЗ ҚУРЪОНИ КАРИМ . .
І. Парвардигоро, аз мо бипазир, ки ту шунаво ва доно ҳастӣ! (сураи Бақара, ояти 127)
2.Парвардигоро, мову фарзандонамонро фармонбардори худ гардон ва тариқи ибодатро ба мо биомӯз ва тавбаи моро бипазир. Зеро Ту тавбапазиранда ва меҳрубон ҳастӣ! (сураи Бақара, ояти 128)
3. Парвардигоро, бароямон хубии дунёву охиратро бубахш ва моро аз азоби оташ нигаҳ, дор. (сураи Бақара. ояти 201)
5. Шунидем ва итоат кардем, Худоё омурзиши туро хостгорем, ки саранҷоми ҳама ба суи туст. (сураи Бақара, ояти 235)
6. Худое, агар фаромуш ё хатое кардаем, моро бозхост макун! Парвардигоро, он гуна ки бар умматҳои пеш аз мо таклифи гарон ниходӣ, пешниҳоди гарон бар мо манеҳ ва он чир