OʻRGANISH
Sarv, tikka oʻsishning ilmini oʻrgat,
Haq atrini sochib toʻrtta tomonga.
Hanuz ochilmagan gʻuncha koʻnglimni
Men tortiq etishim kerak osmonga.
Qoʻrquv va gʻashlikka toʻla hayotim,
Haqiqat nuriga qaragaymu tik.
Oʻzimni burdalab tashlagim kelar,
Jonga tegib ketdi axir bu hadik.
Qoʻrqoq koʻzlarimni qayga yashiray,
Jonimning ismini unutsa quyosh.
Nechun tomirlarim ichra har lahza,
Zulmat qiqirlaydi koʻtargancha bosh?!
Sarv, menga yuksalish sabogʻin oʻrgat,
Bogʻlarning qalbini tong oʻpgani chogʻ.
Olchoq gʻanimlar-u, yolgʻon doʻstdanmas,
Nafratlandim axir oʻzimdan koʻproq.
Men qanday tinch, oʻzing aytgin, sarv,
Umrimga gul chizib oʻtirsa armon.
Tikka oʻsmoqlikning iloji yoʻqmi,
Koʻnglimn