Ялҡау килен
Ялҡау килендең донъяны юҡҡа сығарғанын күрергә барған әбейҙәр ундағы тәртипкә, матурлыҡҡа, муллыҡҡа хайран ҡалып, ирәйеп кенә таралыша. Төндә уйланып ятып, шулай ҙа бер кәмселеген табалар барыбер. Һәм иртәгеһенә бер-береһенә йөрөп, шул турала һөйләп күңелдәре бөтәйеп ҡуя: – Күрҙеңме, һыуытҡыстан магазин һөтө сығарып ҡойҙо сәйгә. Һарайҙа ике һыйыр торғанда һатып алып ултыр инде. И тәки һаумай икән, быҙауҙары имә, ти. Ялҡау!
Тағы ла шулай бер-бер артлы йылдар үтте. Айгөл еңгәй ире Наил менән матур итеп донъя көттө, балаларын үҫтерҙе. Шулай ҙа ҡушаматы онотолманы. “Ҡайһы Айгөл?” – тип һораһалар, мотлаҡ рәүештә: “Ялҡау килен,” – тиерҙәр ине.