Предыдущая публикация
Фильтр
ყველა ერთისთვის ერთი ყველასთვის დავიწყე პროექტზე მუშაობა რომელიც მეტ სიცოცხლეს გადარჩენს არა სავალდებულო რომელიმე ტელევიზის დახმარებით გავაკეთო ეგ თუ თქვენ ჩემგვერდით დადგებით მეგობრებო ჩამოვაყალიბებ ფონდს რომელიც ჩარიცხული თითო კაპიკის ხარჯ აღრიცხვა დაიდება რაში რა წავა ვიყიდოთ ჩვენივე სამშობლო ჩვენ ნუ მივცემთ საშვალებას საქართველო ქართველების გარეშე რომ დარჩეს
ნუ მომატყუებ, რომ სინანული, ყველა სევდას და დარდებს წალეკავს,
დღეს შენი დღეა, მაგრამ დრო მოვა და უჩემობა სულში გაგატანს....!
ჯერ უდარდელი დღეები გიდგას და გატაცების ცეცხლით ინთები,
ახლა არ გჯერა მაგრამ დრო მოვა და..მტკივნეული დარდი ვიქნები.....
მე ვარ ვინც ნებით ოცნება დათმო და სინანულის მხარეს ეწვია,
ვისაც ხუმრობით აჩუქეს ღმერთი და უღმერთობას გადაეჩვია.
სუსტი ხელებით ნაწვიმარ ცაზე, ისე აგწიე რომ ვეღარ შეგწვდი,
ღმერთად გაქციე და ღმერთი რატომ გამიხსენებდი, ვინ ვიყავ შენთვის?!
ჯერ უდარდელი დღეები გიდგას, და სხვის კოცნაში არ გახსენდები....
მაგრამ მერწმუნე ის დღეც დადგება, რომ სიგიჟემდე მოგენატრები........
დღეს შენი დღეა, მაგრამ დრო მოვა და უჩემობა სულში გაგატანს....!
ჯერ უდარდელი დღეები გიდგას და გატაცების ცეცხლით ინთები,
ახლა არ გჯერა მაგრამ დრო მოვა და..მტკივნეული დარდი ვიქნები.....
მე ვარ ვინც ნებით ოცნება დათმო და სინანულის მხარეს ეწვია,
ვისაც ხუმრობით აჩუქეს ღმერთი და უღმერთობას გადაეჩვია.
სუსტი ხელებით ნაწვიმარ ცაზე, ისე აგწიე რომ ვეღარ შეგწვდი,
ღმერთად გაქციე და ღმერთი რატომ გამიხსენებდი, ვინ ვიყავ შენთვის?!
ჯერ უდარდელი დღეები გიდგას, და სხვის კოცნაში არ გახსენდები....
მაგრამ მერწმუნე ის დღეც დადგება, რომ სიგიჟემდე მოგენატრები........
"დედის გზა”
ემოციური იგავი, რომელიც კარგად უნდა დავიმახსოვროთ!!!
ახალგაზრდა ქალმა თავისი ახალშობილი შვილი ხელში აიყვანა და გაიფიქრა: “რა ბედნიერი ვარ, ნეტა რამდენ ხანს გაგრძელდება ეს ბედნიერება?”
“დედობის გზა გრძელი და რთულია. მაგრამ იცოდე, გზის ბოლო უკეთესი იქნება, ვიდრე დასაწყისი.” – უპასუხა ანგელოზმა.
მაგრამ ახალგაზრდა დედას ვერ წარმოედგინა, რა შეიძლებოდა ყოფილიყო ამაზე დიდი ბედნიერება: ეთამაშებოდა შვილებს, ხარობდა მათთან ერთად, მზეც მხიარულად დაჰნათოდათ თავზე…
“არა, არაფერი შეიძლება იყოს ამ ბედნიერ წლებზე უკეთესი!” – მთელი ხმით ყვიროდა ახალგაზრდა დედა.
და აი, დაღამდა, ქარბუქი ამოვარდა, სიბნელეში გზაც აღარ ჩანდა. ბავშვები შიშის და სიცივისგან კანკალებდნენ. დედამ გულში ჩაიკრა შვილები
ემოციური იგავი, რომელიც კარგად უნდა დავიმახსოვროთ!!!
ახალგაზრდა ქალმა თავისი ახალშობილი შვილი ხელში აიყვანა და გაიფიქრა: “რა ბედნიერი ვარ, ნეტა რამდენ ხანს გაგრძელდება ეს ბედნიერება?”
“დედობის გზა გრძელი და რთულია. მაგრამ იცოდე, გზის ბოლო უკეთესი იქნება, ვიდრე დასაწყისი.” – უპასუხა ანგელოზმა.
მაგრამ ახალგაზრდა დედას ვერ წარმოედგინა, რა შეიძლებოდა ყოფილიყო ამაზე დიდი ბედნიერება: ეთამაშებოდა შვილებს, ხარობდა მათთან ერთად, მზეც მხიარულად დაჰნათოდათ თავზე…
“არა, არაფერი შეიძლება იყოს ამ ბედნიერ წლებზე უკეთესი!” – მთელი ხმით ყვიროდა ახალგაზრდა დედა.
და აი, დაღამდა, ქარბუქი ამოვარდა, სიბნელეში გზაც აღარ ჩანდა. ბავშვები შიშის და სიცივისგან კანკალებდნენ. დედამ გულში ჩაიკრა შვილები
იცი,მე მაკლიხარ და ახლა ცხოვრება უშენოდ გრძელდება. არ ვიცი რა მტკივა, ვერ გადავიწყება,თუ არდაბრუნება საათზე ის დროა მოლოდინს უკლია იმედის წამები ვერასდროს დამთმობდი მეგონა და შენ კი უცრემლოდ გამიშვი. იქნება შენც გსურდა დუმილის სანაცვლოდ სიტყვები მერჩია. ყოველთვის დაგიცდი, რომ იქნებ მიმიხვდე რა გითხრეს თვალებმა. დაორთქლილ მინაზე მინაწერ სიყვარულს თავიდან მოგიტან. იმაზე რთულია ვცხოვრობდე უშენოდ ვიდრე მე მეგონა. მოხვალ თუ არ მოხვალ გვირილას მივანდე და გული მიკვდება, ის მაინც იცოდე, მაშინ იმ დუმილით მინდოდა მეყვირა არჩიე დარჩენა
ჯვარი სამკაულად გიკიდია?
იგი გულით უნდა ატარო.
ჯვარი-ეკლებს შორის ბილიკია,
სულის უხილავი სამყარი.
ჯვარი-მტირალ დედის კივილია
სისხლით გაჟღენთილი ცრემლები
გულქვა სისასტიკის ტირანია,
ძველი რომაელი მცველებით.
ჯვარი-კარიბჭეა ზეცისაკენ
სულის გამარჯვება სიკვდილზე,
ჯვარი-ვიწრო გზაა ღმერთისაკენ
მასთან კრძალვით უნდა მიხვიდე.
ჯვარი გიკეთია?...გადახედე!
მასზე ხომ უფალი ეწამა,
შენ რომ გზა გაგხსნოდა სამოთხემდე
და რომ სიყვარული გესწავლა.
ჯვარი-წმინდა ნინოს ლოცვებია
ცრემლად დადენილი მიწაზე,
ყველა წმინდანების ცხედრებია
ვინც მას სიკვდილამდე იცავდნენ.
შენ კი მოსართავად გიკეთია?
ამით ღმერთს რომ ცოდავ ვერ ხვდები
მას ნუ აწყენინებ ის ერთია,
ვისაც უყვარხარ და სჭირდები!
იგი გულით უნდა ატარო.
ჯვარი-ეკლებს შორის ბილიკია,
სულის უხილავი სამყარი.
ჯვარი-მტირალ დედის კივილია
სისხლით გაჟღენთილი ცრემლები
გულქვა სისასტიკის ტირანია,
ძველი რომაელი მცველებით.
ჯვარი-კარიბჭეა ზეცისაკენ
სულის გამარჯვება სიკვდილზე,
ჯვარი-ვიწრო გზაა ღმერთისაკენ
მასთან კრძალვით უნდა მიხვიდე.
ჯვარი გიკეთია?...გადახედე!
მასზე ხომ უფალი ეწამა,
შენ რომ გზა გაგხსნოდა სამოთხემდე
და რომ სიყვარული გესწავლა.
ჯვარი-წმინდა ნინოს ლოცვებია
ცრემლად დადენილი მიწაზე,
ყველა წმინდანების ცხედრებია
ვინც მას სიკვდილამდე იცავდნენ.
შენ კი მოსართავად გიკეთია?
ამით ღმერთს რომ ცოდავ ვერ ხვდები
მას ნუ აწყენინებ ის ერთია,
ვისაც უყვარხარ და სჭირდები!
ლამაზო ქალო,დაგდენია თვალზე წარსული,
სიცარიელე გაგაყოლეს მეგზურად ცივი,
გსურს მოიგლიჯო სხეულიდან დრო თავგასული
და მოიხვიო იარებზე მზის თბილი სხივი...
თითქოს სხვის ბედთან შეგაჭიდეს,გზა იყო ბნელი,
მუდამ შორიდან ჩაგესმოდა ნატრული სუნთქვა,
დღეები იდგა უჩვეულოდ ტკივილის მგვრელი,
იყო წყვდიადი და არავინ არ იყო სულთან...
გაცლიდა ქარი,უმოწყალოდ გაცლიდა იმედს,
გადაღლილ მზესაც მოეწყინა შენი ფერება,
ეძებდი ყველგან საიმედო,უბრალო სიტყვებს,
მაგრამ ზამთარმა დარდით გული შავად შეღება...
ჩამოეშალა იანვრის მზეს სუსტი სხივები
და თებერვალსაც მოთმინების ძაფი გაუწყდა,
გამოგედევნა აბეზარი,ძველი ფიქრები,
დაღლილ ოცნებას ცის კიდეზე ფეხი დაუცდა...
ახლა შორიდან დაკარგულის ნაბიჯების ითვლი
და დღეს რატომღაც აგიტანა ეულ
სიცარიელე გაგაყოლეს მეგზურად ცივი,
გსურს მოიგლიჯო სხეულიდან დრო თავგასული
და მოიხვიო იარებზე მზის თბილი სხივი...
თითქოს სხვის ბედთან შეგაჭიდეს,გზა იყო ბნელი,
მუდამ შორიდან ჩაგესმოდა ნატრული სუნთქვა,
დღეები იდგა უჩვეულოდ ტკივილის მგვრელი,
იყო წყვდიადი და არავინ არ იყო სულთან...
გაცლიდა ქარი,უმოწყალოდ გაცლიდა იმედს,
გადაღლილ მზესაც მოეწყინა შენი ფერება,
ეძებდი ყველგან საიმედო,უბრალო სიტყვებს,
მაგრამ ზამთარმა დარდით გული შავად შეღება...
ჩამოეშალა იანვრის მზეს სუსტი სხივები
და თებერვალსაც მოთმინების ძაფი გაუწყდა,
გამოგედევნა აბეზარი,ძველი ფიქრები,
დაღლილ ოცნებას ცის კიდეზე ფეხი დაუცდა...
ახლა შორიდან დაკარგულის ნაბიჯების ითვლი
და დღეს რატომღაც აგიტანა ეულ
ჰო, დავაშავე, მაგრამ ზუსტად არ ვიცი როგორ,
ვიეჭვიანე რომ მიყვარდი მე უფრო მეტად.
ყველაფერს ვთმობდი, თუმცა მხოლოდ შენ ერთის გარდა,
შენ ერთის გარდა, სიცოცხლესაც დავთმობდი ალბათ.
ვერ ვითავისებ, ვერ ვიჯერებ რომ ჩემთან არ ხარ,
და როგორც ბავში ჩემს ფიქრებთან ჯიუტად ვდგავარ.
ჰო,დავაშავე, მაგრამ ზუსტად ვერ ვხვდები როგორ,
ხელს არ გიშვებდი, როცა უნდა გამეშვი ალბათ.
დგება დღე როცა, ყველაფერი უნდა დამთავრდეს,
და ეს გრძნობები უნდა დროის დინებას გაჰყვეს.
თითქოს გონება გებინდება გზებიც გერევა,
უნდა გაბედო და გაუშვა შენგან შორს ყველა,
როგორც ზღვა ისე რომ დაიწყებს ცხოვრება ღელვას.
მაშინ ჯობია დაელოდო ამინდებს ფერადს.
დამშვიდდებიან ზღვის ტალღები და ისევ მოვლენ,
მე კი ნაპირთან ველოდები ვით დამნა
ვიეჭვიანე რომ მიყვარდი მე უფრო მეტად.
ყველაფერს ვთმობდი, თუმცა მხოლოდ შენ ერთის გარდა,
შენ ერთის გარდა, სიცოცხლესაც დავთმობდი ალბათ.
ვერ ვითავისებ, ვერ ვიჯერებ რომ ჩემთან არ ხარ,
და როგორც ბავში ჩემს ფიქრებთან ჯიუტად ვდგავარ.
ჰო,დავაშავე, მაგრამ ზუსტად ვერ ვხვდები როგორ,
ხელს არ გიშვებდი, როცა უნდა გამეშვი ალბათ.
დგება დღე როცა, ყველაფერი უნდა დამთავრდეს,
და ეს გრძნობები უნდა დროის დინებას გაჰყვეს.
თითქოს გონება გებინდება გზებიც გერევა,
უნდა გაბედო და გაუშვა შენგან შორს ყველა,
როგორც ზღვა ისე რომ დაიწყებს ცხოვრება ღელვას.
მაშინ ჯობია დაელოდო ამინდებს ფერადს.
დამშვიდდებიან ზღვის ტალღები და ისევ მოვლენ,
მე კი ნაპირთან ველოდები ვით დამნა
загрузка
Показать ещё