Фильтр
saqarTveloSi ibadebodnen da Semdeg mudam wuxdnen amaze: eh... wuTiT mainc dabrundebodes Cveni bavSvoba da silamaze. Tavs ar moiklavs qarTveli, ara, is SeiZleba brZolaSi mokvdes erTi imediT: sicocxle marad gagrZeldes qveynad da ganmeordes. saqarTveloSi roca kvdebodnen, ufro da ufro wuxdnen amaze: eh... wuTiT mainc dabrundebodes Cveni bavSvoba da silamaze. Cven vajkacoba ZvelTagan mogvdevs, yvelam gaigos, yvelam icodes! Cven, SeiZleba, brZolaSi movkvdeT, magram arc maSin vtovebT sicocxles. radgan sicocxle ase navardobs, sikvdilis yvela kari darazeT d aim bednier dges gaumarjos, roca Cven gavCndiT am qveyanaze
დიახ ყველაფერი ასე იწყებოდა,
ვიყავი ბავშვი და ეს იყო ბოლოს..
დედა სასთუმალთან ზღაპარს მიყვებოდა,
სიკეთეზეაო…. ეს მახსოვს მხოლოდ.

მახსოვს რომ თბილი სიტყვები ჩამყვა
ძილში და სიზმარს მივეცი თავი,
მახსოვს გავედი ამ სამყაროდან,
სადაც ვერ ვნახე ბოროტი, ავი…

სადაც ბუნება იყო სხვაგვარი,
გიჟური მარტის სჯეროდა აპრილს,
იქ ყველაფერი იყო ალალი,
იქ ყველაფერში ხმა იყო ზღაპრის.

იყო და არა იყო რა მაშინ…
იქ სიყვარული ამბად ხდებოდა,
ღმერთს ვუჯერებდით ცოდვილნი თურმე და
სიკეთის გარდა რა მოხდებოდა.

მადლიერება მეფობდა ყველგან,
იასამნებში თიბათვე ერის,
მზის ამოსვლა და ამონათება
იყო საწყისი სიკეთის ფერის.

გუშინ 22:30
იყო გრძნობები ადამიანთა,
სიყვარულის და ურთიერთ ზრუნვის,
იყო თვალები
ეს არის ნიკო გომელაურის ლექსების
კრებული, ვისაც გიყვარდათ ეს ადამიანი
აუცილებლად დაგაინტერესებთ
მეტის სანახავად შედით სრულიადში
***
ჩემს ქალაქში არაფერი მაოცებს, შუაღამეს
მზის სხივიც თუ მაკოცებს,
აქ ხომ შავი საყვარელი ფერია, აქ შენი ძმა
თურმე შენი მტერია…
აქ არ ხარობს თავმდაბლობის ნაგავი, აქ
ტაძრებშიც შეიტანეს ნაგავი,
აქ სიზმრები აღარ არის ფერადი, აქ ღალატი
გახდა მრავალჯერადი…
აქ სიყვარულს ჩაგითვლიან ბოდვაში, აქ ხომ
ახლა ბოზობაა მოდაში,
აქ უნიჭო სიმღერები ჰიტია, აქ “ბებერი
ალაზანში კიდია”…
აქ პოეტებს გაურბიან მუზები, აქ გესვრიან
თუ არ წაიკუზები…
ჩემს ქალაქში ყველაფერი მოსულა, აქ
ჯამლეტამ ჯონდო დააორსულა
***
არ ჩერდებაო დრო,
ვიღაცა ბრძენმა ბრძანა…
და ეთანხმება ბრბო,
ჩემს ქალაქში არაფერი მაოცებს, შუაღამეს მზის სხივიც თუ მაკოცებს,
აქ ხომ შავი საყვარელი ფერია, აქ შენი ძმა თურმე შენი მტერია…
აქ არ ხარობს თავმდაბლობის ნაგავი, აქ ტაძრებშიც შეიტანეს ნაგავი,
აქ სიზმრები აღარ არის ფერადი, აქ ღალატი გახდა მრავალჯერადი…
აქ სიყვარულს ჩაგითვლიან ბოდვაში, აქ ხომ ახლა ბოზობაა მოდაში,
აქ უნიჭო სიმღერები ჰიტია, აქ “ბებერი ალაზანში კიდია”…
აქ პოეტებს გაურბიან მუზები, აქ გესვრიან თუ არ წაიკუზები…
ჩემს ქალაქში ყველაფერი მოსულა, აქ ჯამლეტამ ჯონდო დააორსულა
— XI-XII საუკუნეების ქართველი სასულიერო მოღვაწე, ფილოსოფოსი, მწერალი, ჰიმნოგრაფი.
წყაროებში იხსენიება ვაჩესძედ. წარმოშობით იყალთოდან ყოფილა. განათლება მიიღო ბიზანტიაში, ე.წ. მანგანის აკადემიაში. მისი მასწავლებლები იყვნენ მიქაელ ფსელოსი და იოანე ნომოფილაქსი. აქვე დაუწყია მთარგმნელობითი მოღვაწეობა. 80-იან წლებში წავიდა შავ მთაზე (სირია), სადაც მოღვაწეობდა ეფრემ მცირის ხელმძღვანელობით. მისი გარდაცვალების შემდეგ დაბრუნებულა მანგანის მონასტერში, შემდეგ თეოფილე ხუცესმონაზონთან და იოანე ტარიჭისძესთან ერთად ჩამოსულა საქართველოში. მოღვაწეობდა გელათის აკადემიაში. ტრადიციული ცნობის თანახმად, დავით აღმაშენებლის დახმარებით არსენ იყალთოელის იყალთოს მონასტერთან დაუარსებია აკადემია და მისი პირველი რექტორიც
Romeli qartveli poetebi icit
Показать ещё