Чи маҳбуби, чи ҷонони, падарҷон!
Гули, ишқи, дили, ҷони, падарҷон.
Ба чашми ман зи ҳар чизе ки гуянд:
– Чи хуб аст ин! – беҳ аз они, падарҷон.
Шафиқу дилпазиру меҳрубони,
Рафиқи некмардони, падарҷон.
Дар ин даврони торики ба дунё
Ту чун шамъи фурузони, падарчон.
Ҳабиби мардуми аз по фитода,
Табиби дардмандони, падарҷон.
Ба ҳар ҷое ғарибе, мустамандест.
Ту ҳозир баҳри эҳсони, падарҷон.
Ту садҳо шаҳр аз ман дуру доим
Бари чашмам намоёни, падарҷон.
Бувад зоҳир аз ин шоди, ки дорам,
Ки дар руҳам ту пинҳони, падарчон.
Навишти рузу шаб дар фурқати ман,
Зи чашмон гавҳарафшони, падарҷон.
Ту дони, умри ин дунё ду руз аст,
Чаро дигар парешони, падарҷон.
Ба мардум хидмат афзунтар кун, ин ранҷ
Наме