— Кўнгил иши қийин экан. Мен ҳам бир йигитга кўнгил қўйгандим. Беш йилдан буён севишамиз. Бир-биримизни яхши биламиз. Чунки бир маҳаллада яшаймиз. Яқинда менга келган совчиларга уйдагилар розилик беришмоқчи бўлишди. Фотиҳа ҳам қилишмоқчи. Табиийки, бу йигитимнинг қулоғига етиб борган. У ҳали менга совчи юборгани йўқ. Совчи юбориб, тўйнинг олдини олиш ўрнига менга жаҳл қилаяпти. Бизнинг муносабатимиздан унинг уйидагилари хабардор. Опаси билан ҳам гаплашиб тураман.
— Ота-онам сенга совчи келганини айтишди унга. Борайлик, ўзимизники қилиб қўяйлик, деяпти, — деди опаси менга телефонда. — Укам эса «йўқ, кераги йўқ», деди. Унинг назарида сен атай бошқага тегиб кетаяпсан.
Атай қилаётганим йўқ. Уйд