Yurtim, senga she’r bitdim bu kun, Qiyosingni topmadim aslo. Shoirlar bor, o’z yurtin butun Olam aro atagan tanho. Ular she’ri uchdi ko’p yiroq, Qanotida kumush diyori. Bir o’lka bor dunyoda biroq, Bitilmagan dostondir bori: Faqat ojiz qalamim manim, O’zbekiston, Vatanim manim!
Yurmasman hech behishtni izlab,
Topolmasam chekmasman alam. O’tirmasman ertaklar so’zlab, Musallo deb yo’nmasman qalam. Ko’klamingdan olib sururni, Dovrug’ soldi ustoz Olimjon, G’afur G’ulom tuygan g’ururni Qilmoq mumkin dunyoga doston. Olis tarix qadamim manim, O’zbekiston, Vatanim manim!
Kechmishing bor chindan ham uzoq,
Ilg’ay olmas barchasin ko’zim.
Maqtamasman moziyni, biroq
O’tmishingni o’ylayman bir z