Фильтр
ВсёУвлечения
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
10 мая 2016
Հոգիս` տանը հաստատվել,
Տիեզերքն է ողջ պատել.
Տիեզերքի տերն եմ ես,
Ո՞վ է արդյոք նկատել:
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
10 мая 2016
Ու՞ր կորա՜ն…
Մոտիկներս ու՞ր կորա՜ն,
Ինչքան լացի, ձեն ածի`
Ձեն չտվին, լու՜ռ կորան:
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
10 мая 2016
Ե՛տ չեկա՜վ…
Գնա՜ց, գնա՜ց, ետ չեկավ,
Անկուշտ մահին, սև հողին
Գերի մնաց, ե՜տ չեկավ:
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
10 мая 2016
Ավելի լավ է հեռվից նայել , քան կանգնել կողքին ու նայել հեռու...
325353082834

Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան

Добавил 7 фото в альбом

Фото
Фото
Фото
Фото
Фото
Фото
Фото
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
9 мая 2016
ՈՐԴՈՒՍ

Ինձ հետ լինի, թե առանց ինձ, իմ բալիկս, կմեծանաս,
Իմ օգնությամբ, թե առանց ինձ, դու երբևէ կհասկանաս,
Թե ոնց պիտի ապրել կյանքում, թե ոնց պիտի նայել կյանքին,
Թե աշխարհում ինչն է էժան, թե աշխարհում ինչն է անգին։
Ինքս էլ խրատ կարդացողին ոչ հարգում եմ, ոչ հանդուրժում,
Տափակ թե սուր քարոզներից ինքս էլ եմ միշտ, տղաս, խորշում։

Ու թե հիմա, իմ բալիկըս, ես քո գլխին ճառ եմ կարդում,
Ապա միայն նրա համար, որ շատ հաճախ կյանքում մարդու
Եթե իր մեծ բաժինն ունի ժամանակը, ինքը դարը,
Բայց և այնպես քիչ չի ազդում նաև ընտրած ճանապարհը։
Գուցե քեզ հետ նույնը լինի, որ պատել է հաճախ ինձ է՛լ.
Հաճախ, շուրջըս աչք ածելով, այն մարդկանց եմ ես նախանձել,
Որոնց կյանքը հեշտ է անցնում - ասես կյա՜նք չէ, այլ խճուղ
Հրաչ Արմենի Հովհաննիսյան
9 мая 2016
ԳՈՅՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՄ

_Ես մտածո՞ւմ եմ:
Բա՛ն չեմ մտածում...

Լեռնային գետն է թավալվում ցածում,
Ինչ-որ մրջյուն է
Կծում իմ ոտը.
Ինչ-որ թռչուն է
Թրատում օդը.

Սառույցն է շողում լեռան կատարին,
Ինչպես որ երեկ ու բոլոր տարին...
Վիճաբանո՞ւմ են խոտերն ու քամին,
Թե՞ դատապարտում սուտ բարեկամին...
Ինչպե՞ս չեն փլչում այս լեռ քարերը,
Թե կտրատվել են նրանց կարերը...
Ինչո՞ւ քարն է պինդ, իսկ ջուրը` հեղուկ
Եվ ապառաժը՝ անձայն ու համըր,
Իսկ այս տատրակը անվերջ գեղգեղում՝
Շատախոսելով հանում է համը...

Ես մտածո՞ւմ եմ:
Բա՛ն չեմ մտածում:

Ես նույնն եմ անում, ինչ գետը ցածում,
Ինչ այս մրջյունը
Եվ այս թռչունը,
Այս խոտն ու քամին
Եվ սարն ու քարը.-

Շարունակում եմ իմ գոյությունը...
загрузка
Показать ещё