Фильтр
me rogorc qristiani da martmadidebeli yvelas gilocavt wminda barbares bwyinvale dgesaswaulss misimadli da dideba ar mogklebodet
წუხელ ნამთვრალევს ბევრი ლექსი დამიწერია...
მთელი ცხოვრება სულ წამებში აღმიწერია...
უცნობზე ფიქრით ამივსია ცრემლით თვალები,
მე ამ ცხოვრებას არც გავურბი, არც ვემალები...
როგორ მიხვდები შენ ჩემს გრძნობას, ანდა იარას?
მე გულზე ისეც ბევრმა დარდმა გადამიარა...
მაგრამ რა იცი ვის ეკუთვნის ეს ჩემი დარდი,
იქნებ არავის აღარ ვუთხრა: მეც შემიყვარდი!...
წუხელ ნამთვრალევს ბევრი ლექსი დამიწერია...
ერთ ლექსზე შენი სახელიც კი წამიწერია...
იქნებ დამწერმა, წამკითხავმაც იქნებ ინანოს,
...იქნებ ამ გულმა სიყვარული დაიგვიანოს...
იქნებ უეცრად მე ცრემლებმაც კი მომაკითხონ...
ალბათ ვერაფრით გავიხსენებ წარსულს, რომ მკითხონ...
ხშირად ტაძარში შესულს ლოცვად ჩამძინებია...
დამმძიმებია ეს ცხოვრება, დამმძიმებია..
2014 weli axlovdeba yvelas gisurvebt sauketeso survilebss
G I L O C A V T YVELAS..............
დარჩე იმად ვინც ხარ უდიდესი მიღწევაა სამყაროში, რომელიც მუდმივად იმის ცდაშია, რომ სხვა ადამიანად გაქციოს.
მართლა, არავინ არ იცის ალბათ,
სუნთქვა და ცქერა ჩემსავით ხარბად.
მომეცი ნება - მეც ვიშრიალო -
შენს ხეებიდან ყველაზე დაბალს.

ვით ეგებები წვიმებს და ქარებს,
მეც შევეგებო, მომეცი ნება.
ღამით, როდესაც ამოდის მთვარე,
შენი ჩრდილები ჩემს გულზე წვება.

და იმ უეცარ წვიმებს და ქარებს
მეც შეუმჩნევლად მივყვები მაღლა....
გამიღე კარი, გამიღე ჩქარა! -
მე შენგან შენთან მოვსულვარ ახლაც.
ხანდახან მომენატრები ხოლმე...არა ხანდახან კი არა, ყოველთვის....
იცი? ბავშვობაში დღიურებს ვწერდი, და იქაც შენ გწერდი, ასე მეგონა სადღაც ახლოს, ჩემს გვერდით არსებობდი, მისმენდი, ზრუნავდი და ცხოვრებს მიადვილებდი. გწერდი წერილებს, თუმცა ვიცოდი, ვერასდროს წიკითხავდი. შენ ყველაფერი იყავი ჩემთვის, ჩემი სახლი სავსე იყო შენით, დღე იწყებოდა და მთავრდებოდა ჩემი გამოგონილი სამყაროთი, სადაც მე პატარა გოგონა ვიყავი, ვცხოვრობდი ერთ პატარა და მყუდრო სახლში, ღამე ვარსკვლავიანი ცას და მთვარეს ვესაუბრებოდი, შენ კი იქვე იყავი და აღარ მეშინოდა.
მერე გავიზარდე, ცხოვრება ბევრად უფრო მკაცრი და სასტიკი აღმოჩნდა, ვიდრე მეგონა. ნაწილ ნაწილ დაიშალა ჩემი ოცნების სასახლე და ნანგრევებად იქცა, შენ კი მაინც დარჩი, ჩემ
ყოველი მშვენიერებისათვის არსებობს თვალი რომელიც მას დაინახავს!!! ყოველი სიმართლისთვის ყური, რომელიც მას გაიგონებს!!! და ყოველი სიყვარულისთვის გული რომელიც მას მიიღებს!!!
ქალი სულით უმანკოა… ცხოვრებით ხშირად მანკიერი… ქალს კლავს უიმედობა, უსიყვარულოდ ყოფნა და უაზრობა… ის ყოველთვის უჩვეულოა… ამოუცნობი… და თანაც ყველაზე ურცხვი.. ქალი არ არის მარტო ქალი… ის არის ხშირად აზრიც.. ბუნების, ცხოვრების ფიქრების წამების აზრი… ის არის ყოველთვის ყველაფერზე მეტი… ქალის სიწმინედ და პატიოსნება შეუბღალავია, და თუ შეიბღალა მაშინ ის ყველაზე ბოროტია… ქალი კეთილია, მაგრამ ყოველთვის საეჭვოდ „კეთილია“.. ქალი ხანდახან ძლიერია, ხანდახან სუსტი, რაღაცნაირად დამანგერველი ძალის მატარებელი… ქალი ვარდია… ყველაზე ეკლიანი ვარდი… ქალი ხშირად ანგელოზია, კიდევ უფრო ხშირად ეშმაკზე უფრო დიდი ეშმაკი.. ქალი მოტაცებული წამია… ქალი ბავშვია… ქალი ოცნებაა..დადაღული და ფაფარაშლილი… ქალი ჩაგვირისტებული ს
cxovreba mashin grzeldeba roca sicocxlit savse bebiaa asee mxnedaa chvens gverdit gindeba uyuro dixans da mis ertad didxans icocxlo ufalma daglocoss
sicocxlis eleksiri
Показать ещё