Предыдущая публикация
Фильтр
Изменена обложка группы
Дарси 10.
35-Дидани аҳли биҳишт Худовандро бидуни
иҳота ва кайфият ҳақ аст. Чи тавре, ки Ќуръон ин
ҳаќиќатро бозгў менамояд: «Он рўз рухсори
тоифае аз шоди ва сурур барафрўхта ва нуронист
ва чамоли ҲАҚ таъолоро мушоҳида менамоянд.»
Ќиёмат: 22-23
Тафсиру тавзеҳи руъяти мазкур бо ирода ва
илми Алоҳ таъоло бастаги дорад ва ҳар ривояти
саҳеҳе, ки дар ин маврид аз Расули Худо наќл
шуда, албатта бар гуфтор ва фаҳми он ҳазрат (с)
мавќуф мебошад (чизе аз кунҳ ва умќи ќазияи
мазкурро кашф наменамояд.)
Мазмуну мўҳтавои он ривоят ба ирода ва
хости он ҳазрат (с) мавќуф мебошад. ҳаргиз мо
дар ин ќазия бо таъвилоту гумонҳо ворид
намешавем, ва бо афкору орои хеш чизеро таъвил
ва тибќи ҳав
35-Дидани аҳли биҳишт Худовандро бидуни
иҳота ва кайфият ҳақ аст. Чи тавре, ки Ќуръон ин
ҳаќиќатро бозгў менамояд: «Он рўз рухсори
тоифае аз шоди ва сурур барафрўхта ва нуронист
ва чамоли ҲАҚ таъолоро мушоҳида менамоянд.»
Ќиёмат: 22-23
Тафсиру тавзеҳи руъяти мазкур бо ирода ва
илми Алоҳ таъоло бастаги дорад ва ҳар ривояти
саҳеҳе, ки дар ин маврид аз Расули Худо наќл
шуда, албатта бар гуфтор ва фаҳми он ҳазрат (с)
мавќуф мебошад (чизе аз кунҳ ва умќи ќазияи
мазкурро кашф наменамояд.)
Мазмуну мўҳтавои он ривоят ба ирода ва
хости он ҳазрат (с) мавќуф мебошад. ҳаргиз мо
дар ин ќазия бо таъвилоту гумонҳо ворид
намешавем, ва бо афкору орои хеш чизеро таъвил
ва тибќи ҳав
Дарси 6.7.8.9
26- Ва Ў аз наќизу зид ва шабиҳу монанд
бартар ва пок аст.
27- Касе ќазо ва ҳукми Ўро рад карда
наметавонад ва ҳеч касе ҳукми Ўро ба аќиб
андохта наметавонад ва ҳеч касе бар амру
фармонаш чира намегардад. 36
ШАРҲ:
ҳамоно Худованд аз ин ки дар амру ҳукм ва
офариниш ва мулки ҳастиаш наќиз ва мухолиф
дошта бошад, пок ва муназзаҳ аст, инчунин дар
номҳо ва сифоти хеш шабиҳ ва анбоз надорад,
балки дар ҳаќиќат чизе монанди Ў нест. Худованд
мефармояд:
«Ба Худованд шабиҳу анбоз ќарор мадиҳед, дар
ҳоле, ки шумо инро медонед.» Баќара:22
ҳар гоҳ Аллоҳ таъоло кореро ҳукм фармояд,
ҳатман онро ичро менамояд ва чун манфиату
судеро аз мардум боздорад, агар ҳамаи мардум
чамъ
26- Ва Ў аз наќизу зид ва шабиҳу монанд
бартар ва пок аст.
27- Касе ќазо ва ҳукми Ўро рад карда
наметавонад ва ҳеч касе ҳукми Ўро ба аќиб
андохта наметавонад ва ҳеч касе бар амру
фармонаш чира намегардад. 36
ШАРҲ:
ҳамоно Худованд аз ин ки дар амру ҳукм ва
офариниш ва мулки ҳастиаш наќиз ва мухолиф
дошта бошад, пок ва муназзаҳ аст, инчунин дар
номҳо ва сифоти хеш шабиҳ ва анбоз надорад,
балки дар ҳаќиќат чизе монанди Ў нест. Худованд
мефармояд:
«Ба Худованд шабиҳу анбоз ќарор мадиҳед, дар
ҳоле, ки шумо инро медонед.» Баќара:22
ҳар гоҳ Аллоҳ таъоло кореро ҳукм фармояд,
ҳатман онро ичро менамояд ва чун манфиату
судеро аз мардум боздорад, агар ҳамаи мардум
чамъ
Дарси 5.
18- Мардумро бо илми худ биёфарид.
19- Таќдиру сарнавишти онҳоро муайян намуд.
20- Ачалу муҳлати онҳоро муќаддар ва муайян
сохт.
21- Чизе ќабл аз офарниши эшон аз зоти Ў пинҳон
ва махфи намонда ва инчунин пеш аз офаридан
тамоми кору кирдоре, ки эшон анчом медиҳанд,
медонист.
Шарҳ:
ҳамоно Худованд мардумро офарида, дар
ҳоле, ки ба эшон доно ва огоҳ буд. Чи тавре, ки 27
мефармояд: «Оё он зоте, ки офаридааст,
намедонад ва Ў меҳрубон ва огоҳ аст». Мулк, 14
Бинобар ин илми Худованд ҳама чизро иҳота
намудааст, ҳамчуноне, ки мефармояд: «Он чизеро,
ки аз пешу аќиби онҳост, медонад ва касе бо илму
дониш ҳақиќати зоти Ўро намешиносад».Тоҳо 110
Илми Аллоҳ таъоло ба чизҳои гу
18- Мардумро бо илми худ биёфарид.
19- Таќдиру сарнавишти онҳоро муайян намуд.
20- Ачалу муҳлати онҳоро муќаддар ва муайян
сохт.
21- Чизе ќабл аз офарниши эшон аз зоти Ў пинҳон
ва махфи намонда ва инчунин пеш аз офаридан
тамоми кору кирдоре, ки эшон анчом медиҳанд,
медонист.
Шарҳ:
ҳамоно Худованд мардумро офарида, дар
ҳоле, ки ба эшон доно ва огоҳ буд. Чи тавре, ки 27
мефармояд: «Оё он зоте, ки офаридааст,
намедонад ва Ў меҳрубон ва огоҳ аст». Мулк, 14
Бинобар ин илми Худованд ҳама чизро иҳота
намудааст, ҳамчуноне, ки мефармояд: «Он чизеро,
ки аз пешу аќиби онҳост, медонад ва касе бо илму
дониш ҳақиќати зоти Ўро намешиносад».Тоҳо 110
Илми Аллоҳ таъоло ба чизҳои гу
Дарси 4
13- ҳамеша пеш аз офариниши мардум ба
сифати хеш муттасиф буда, офариниши онон чизе
бар сифаташ наафзуда. ҳамчуноне, ки бо сифаташ
азали ва ҳамеша будааст, ҳамин тавр бар он
сифатҳо абади ва човидон хоҳад монд.
14- Баъди офаридани махлуќот ва ба вучуд
овардани мардумон номҳои Холиќ (офаридгор) ва
Бори (эодкунанда)-ро касб накардааст.
Шаҳ:
Дар ҳаќиќат ҳар сифате аз сифоти Аллоҳ
таъоло пеш аз офаридани махлуќот дар азал
барояш собит ва пайдо буд ва тамоми сифатҳои
мазкур сифоти камол ва танзиҳи Ўст, ки набудани 22
сифати мазкур дар зоти ҳаќ таъоло наќс ва адами
камол маҳсуб мегардад. Маҳол аст, Аллоҳ таъоло
баъди наќс ва нопурраги сифоти камол ва
муназзаҳиятро касб к
13- ҳамеша пеш аз офариниши мардум ба
сифати хеш муттасиф буда, офариниши онон чизе
бар сифаташ наафзуда. ҳамчуноне, ки бо сифаташ
азали ва ҳамеша будааст, ҳамин тавр бар он
сифатҳо абади ва човидон хоҳад монд.
14- Баъди офаридани махлуќот ва ба вучуд
овардани мардумон номҳои Холиќ (офаридгор) ва
Бори (эодкунанда)-ро касб накардааст.
Шаҳ:
Дар ҳаќиќат ҳар сифате аз сифоти Аллоҳ
таъоло пеш аз офаридани махлуќот дар азал
барояш собит ва пайдо буд ва тамоми сифатҳои
мазкур сифоти камол ва танзиҳи Ўст, ки набудани 22
сифати мазкур дар зоти ҳаќ таъоло наќс ва адами
камол маҳсуб мегардад. Маҳол аст, Аллоҳ таъоло
баъди наќс ва нопурраги сифоти камол ва
муназзаҳиятро касб к
(ДАРСИ 3 )
5- Ќадим аст бе оғоз ва ҳамеша ҳаст бе интиҳо.
6- ҳалок нахоҳад шуд ва несту нопадид
нахоҳад гашт.
7- Ва ба чуз хостаи Ў чизе рўй намедиҳад.
Шарҳ:
Ќадим аз номҳоий Худованд ба шумор
намеравад. Мурод аз он ин аст, ки чизе зоти
ҳазрати Худовандиро сабќат накарда ва Ў ҳамеша
човидон ва бентиҳову фаром боќи хоҳад монд.
Ин айнан маҳфуми ояти зерин мебошад. Зеро, ки
маънои Аввал яъне пеш аз Ў чизе набуда ва Охир,
яъне баъди Ў чизе арзи ҳасти нахоҳад кард,
мебошад.
Расули Худо (с) ояти мазкурро чунин тафсир
намуда: Яъне ҳалок намешавад ва несту нобуд
нахоҳад шуд. Чунончи Худованд дар таъйиди ин
маъно фармуда:
«ҳар ки рўи замин аст дастхўши марг ва
фаност ва зиндаи аб
5- Ќадим аст бе оғоз ва ҳамеша ҳаст бе интиҳо.
6- ҳалок нахоҳад шуд ва несту нопадид
нахоҳад гашт.
7- Ва ба чуз хостаи Ў чизе рўй намедиҳад.
Шарҳ:
Ќадим аз номҳоий Худованд ба шумор
намеравад. Мурод аз он ин аст, ки чизе зоти
ҳазрати Худовандиро сабќат накарда ва Ў ҳамеша
човидон ва бентиҳову фаром боќи хоҳад монд.
Ин айнан маҳфуми ояти зерин мебошад. Зеро, ки
маънои Аввал яъне пеш аз Ў чизе набуда ва Охир,
яъне баъди Ў чизе арзи ҳасти нахоҳад кард,
мебошад.
Расули Худо (с) ояти мазкурро чунин тафсир
намуда: Яъне ҳалок намешавад ва несту нобуд
нахоҳад шуд. Чунончи Худованд дар таъйиди ин
маъно фармуда:
«ҳар ки рўи замин аст дастхўши марг ва
фаност ва зиндаи аб
( ДАРСИ 2) Чунончи дар офариниш ва фармонравои
шарику анбозе Ўро нест.
«Огоҳ бошед, ки офариниш ва фармон ба дасти
ўст». Аъроф,54
«Оё ѓайри Аллоҳтоъоло офаридгоре ҳаст, ки
шуморо дар осмон ва замин рўзи медиҳад?» Фотир, 3.
ҳамчунин дар фоидаву зиён ва миронидан ва
зинда кардан ва умуман дар тамоми корҳои
тадбир ва идораи олам барои Худованд шарику
анбозе набуда ва нест.
Дар асмо ва сифоташ низ шарику монанде ба
худ надорад ва инчунин дар улуҳият ва истихќоќи
убудият ҳам шарику ҳамтои Ў нест.
Тавҳид ва имони банда комилу пурра
намегардад, то ин, ки аз тамоми анвоъи ширк даст
кашад
шарику анбозе Ўро нест.
«Огоҳ бошед, ки офариниш ва фармон ба дасти
ўст». Аъроф,54
«Оё ѓайри Аллоҳтоъоло офаридгоре ҳаст, ки
шуморо дар осмон ва замин рўзи медиҳад?» Фотир, 3.
ҳамчунин дар фоидаву зиён ва миронидан ва
зинда кардан ва умуман дар тамоми корҳои
тадбир ва идораи олам барои Худованд шарику
анбозе набуда ва нест.
Дар асмо ва сифоташ низ шарику монанде ба
худ надорад ва инчунин дар улуҳият ва истихќоќи
убудият ҳам шарику ҳамтои Ў нест.
Тавҳид ва имони банда комилу пурра
намегардад, то ин, ки аз тамоми анвоъи ширк даст
кашад
Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим
Дарси аввал
Имом, ҳуччату-л-ислом, Абучаъфари Таҳови (р)
фармудаанд:
Ин баёну тавзехи аќидаи аҳли суннат ва
чамоат аст, ки эшон бар мазҳаби Абуҳанифаи
Куфи ва Абуюсуфи Ансори ва Абуабдуллоҳи
Шайбони (ризвонуллоҳи алайҳим ачмаъин)
мебошанд. ҳамчунин китоби ҳозир усулу асосҳои
динро, ки аҳли суннат ва чамоъат ба он эътиќод
дошта, ба василаи он Парвардигори чаҳониёнро
парастиш мекунанд, бозгў месозад.
Дар баёни тавҳид ва ягонагии Алоҳ таъоло бо
такя ба тавфиќу дастгирии Ў мегўем: 1. ҳамоно
Худованд ягона аст ҳеч шарику анбозе надорад.
Шарҳ:
Дар ҳаќиќат Худованд дар ҳама чиз ягона аст,
дар зоту ҳастиаш ва дар афъолу кирдораш, дар
номҳо ва сифат
Дарси аввал
Имом, ҳуччату-л-ислом, Абучаъфари Таҳови (р)
фармудаанд:
Ин баёну тавзехи аќидаи аҳли суннат ва
чамоат аст, ки эшон бар мазҳаби Абуҳанифаи
Куфи ва Абуюсуфи Ансори ва Абуабдуллоҳи
Шайбони (ризвонуллоҳи алайҳим ачмаъин)
мебошанд. ҳамчунин китоби ҳозир усулу асосҳои
динро, ки аҳли суннат ва чамоъат ба он эътиќод
дошта, ба василаи он Парвардигори чаҳониёнро
парастиш мекунанд, бозгў месозад.
Дар баёни тавҳид ва ягонагии Алоҳ таъоло бо
такя ба тавфиќу дастгирии Ў мегўем: 1. ҳамоно
Худованд ягона аст ҳеч шарику анбозе надорад.
Шарҳ:
Дар ҳаќиќат Худованд дар ҳама чиз ягона аст,
дар зоту ҳастиаш ва дар афъолу кирдораш, дар
номҳо ва сифат
Якум ќавли имом Таҳови, ки дар васфи
Худованд гуфта: «Ќадим аст бе ибтидо», ки ҳаќ
таъоло дар Ќуръон худро чунин васф накарда,
балки он аз сохтаҳои аҳли калом аст.
Дуввум ќавли имом Таҳови: «Худованд аз
ҳудуд ва ғоёту аркон ва аъзову адот поку муназзаҳ
аст.», ки ин алфоз низ дар сарчашмаҳои шаръ
(Ќуръон ва ҳадис) на ба шакли мусбат ва на ба
сурати манфи наомада, балки онҳо бофтаву
сохтаи аҳли калом мебошанд ва беҳтар он аст, ки
дар тавсифу баёни зоти Худованд аз чорчубаи
алфози шаръи берун набароем.
Саввум: Баён кардани имом Таҳови мазмуни
имонро ба ин тариќа «Ба дурустие, ки имон
иќрори ба забон ва тасдиќ намудан ба дил аст».
Пас ў бо ин гуфта аъмолро аз мафҳуму калимаи
имон
Худованд гуфта: «Ќадим аст бе ибтидо», ки ҳаќ
таъоло дар Ќуръон худро чунин васф накарда,
балки он аз сохтаҳои аҳли калом аст.
Дуввум ќавли имом Таҳови: «Худованд аз
ҳудуд ва ғоёту аркон ва аъзову адот поку муназзаҳ
аст.», ки ин алфоз низ дар сарчашмаҳои шаръ
(Ќуръон ва ҳадис) на ба шакли мусбат ва на ба
сурати манфи наомада, балки онҳо бофтаву
сохтаи аҳли калом мебошанд ва беҳтар он аст, ки
дар тавсифу баёни зоти Худованд аз чорчубаи
алфози шаръи берун набароем.
Саввум: Баён кардани имом Таҳови мазмуни
имонро ба ин тариќа «Ба дурустие, ки имон
иќрори ба забон ва тасдиќ намудан ба дил аст».
Пас ў бо ин гуфта аъмолро аз мафҳуму калимаи
имон
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
Фото из альбомов
Ссылки на группу
683 участника
146 участников
120 333 участника