Предыдущая публикация
Фильтр
ნეტავი ჩემი სიბერე
როგორი იქნებოდაო?...
სიცოცხლის გზაზე ვიარე,
სიკვდილმა გამაჩერაო.
ნეტავი მე რო მენახა
ჩემი ოჯახი წმინდაო,
ნეტავი ჩემს პატარასთან
მე ტკბილად მათამაშაო,
ნეტავი ჩემი მეუღლე როგორა დამიტირებდა?...
ჩემმა სურვილმა დალია,
სიკვდილსა ის ნატრულობდა.
ჩემი ნენე კი კუბოსთან იჯდა ძაძებით ჩაცმული,
მისი ცრემლები დამშრალა
ჩემი სიკვდილის დღიდანა...
ჩემი ბაბაი გამაგრდა კაცურად შეხვდა გასაჭირს.
მისი ტკვივილი მტკიოდა
ყოველთვის ჩემგან განაჭირს...
მაგრამ რა ვიყოთ ცხოვრებამ მე ხო დამსაჯა ბავშურად
ცხოვრების გზაზე ვიარე სიკვდილს მე შევხვდი კაცურად!!!
როგორი იქნებოდაო?...
სიცოცხლის გზაზე ვიარე,
სიკვდილმა გამაჩერაო.
ნეტავი მე რო მენახა
ჩემი ოჯახი წმინდაო,
ნეტავი ჩემს პატარასთან
მე ტკბილად მათამაშაო,
ნეტავი ჩემი მეუღლე როგორა დამიტირებდა?...
ჩემმა სურვილმა დალია,
სიკვდილსა ის ნატრულობდა.
ჩემი ნენე კი კუბოსთან იჯდა ძაძებით ჩაცმული,
მისი ცრემლები დამშრალა
ჩემი სიკვდილის დღიდანა...
ჩემი ბაბაი გამაგრდა კაცურად შეხვდა გასაჭირს.
მისი ტკვივილი მტკიოდა
ყოველთვის ჩემგან განაჭირს...
მაგრამ რა ვიყოთ ცხოვრებამ მე ხო დამსაჯა ბავშურად
ცხოვრების გზაზე ვიარე სიკვდილს მე შევხვდი კაცურად!!!
იცი მჭირდები
...05:17
უსახელო სიყვარული
სიგარეტის ნაპასი,
გაშვებული ფილტვებში.
აზრები და ფიქრები
ოცნებებში ვიწვები.
სიყვარულმა რა მიქნა?
შინაგანად დამლია,
მე შენ ისევ გაღმერთებ,
მან შენს მონად მაქცია.
ყველაფერი მთავრდება
მგონი ისევ იწყება,
სიყვარულმა ხომ იცის
ისევ თავდავიწყება.
მგონი ისევ ღამდება
მთვარე სევდას მიყვება,
გული ხომ ვერ გასკდება
სიგარეტი უნდება.
სიგარეტის ნაპასი.
კვამლი ისევ ფილტვებში.
ყველაფერი იწყება ოცნებებით ფიქრებში.
მთვარე სევდას მიყვება.
მე კი წერა მინდება.
შენი თმების სურნელი,
შენთან ყოფნა მინდება.
მე ხომ ღვინოც დავლიე,შენზე დარდით გავლოთდი.
მე შენ გული გაჩუქე,შენ კი სადღაც წახვედი...
ღამე ისევ გრძელდება.
მზე ხომ აღარ ამოდის.
უგულოდ ვარ შენს გამო,
მცივა ნახე რა მომდის!...
მთვარემ ზუ
სიგარეტის ნაპასი,
გაშვებული ფილტვებში.
აზრები და ფიქრები
ოცნებებში ვიწვები.
სიყვარულმა რა მიქნა?
შინაგანად დამლია,
მე შენ ისევ გაღმერთებ,
მან შენს მონად მაქცია.
ყველაფერი მთავრდება
მგონი ისევ იწყება,
სიყვარულმა ხომ იცის
ისევ თავდავიწყება.
მგონი ისევ ღამდება
მთვარე სევდას მიყვება,
გული ხომ ვერ გასკდება
სიგარეტი უნდება.
სიგარეტის ნაპასი.
კვამლი ისევ ფილტვებში.
ყველაფერი იწყება ოცნებებით ფიქრებში.
მთვარე სევდას მიყვება.
მე კი წერა მინდება.
შენი თმების სურნელი,
შენთან ყოფნა მინდება.
მე ხომ ღვინოც დავლიე,შენზე დარდით გავლოთდი.
მე შენ გული გაჩუქე,შენ კი სადღაც წახვედი...
ღამე ისევ გრძელდება.
მზე ხომ აღარ ამოდის.
უგულოდ ვარ შენს გამო,
მცივა ნახე რა მომდის!...
მთვარემ ზუ
მე მახსოვს 8აგვისტოს ბრძოლა
მე მახსოვს ცრემლი დაღვრილი დედის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა ქართველმა გაწირა თავი
აფხაზეთი და ოსეთი იბრძვის
საქართველო კი ტირის ხალხისთვის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა მიუძღვნა სული სამშობლოს
მე მახსოვს გიორგი ანწუხელიძე
როგორ გმირულად იდგა მტერის წინ
მან არ აკოცა პუტინის დროშას
და მან კაცურად დალია სული
ავიდა ცაში ამაღლებული
ყიჟით შეხვდნენ მას მეგობრები
იქვე მდუმარე იდგა ზვიადი
უჭირდა მაღლით დანახვა მიწის
ხელს ვერ უწვდიდა დაჭრილ სამშობლოს
მას აწუხებდა ტკივილი ჩვენი
როგორც კი გიორგი მივიდა მასთან
ის მიესალმა თავის პრეზიდენტს
ტიროდა ისიც ტიროდა ყველა
თავის სამშობლოს ვერ უწვდიდნენ ხელებს
გავიდა ტანჯვის დღეს 6წელი
გმირებს ვადიდებთ ვლოცულობთ მათთვის
მე ვ
მე მახსოვს ცრემლი დაღვრილი დედის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა ქართველმა გაწირა თავი
აფხაზეთი და ოსეთი იბრძვის
საქართველო კი ტირის ხალხისთვის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა მიუძღვნა სული სამშობლოს
მე მახსოვს გიორგი ანწუხელიძე
როგორ გმირულად იდგა მტერის წინ
მან არ აკოცა პუტინის დროშას
და მან კაცურად დალია სული
ავიდა ცაში ამაღლებული
ყიჟით შეხვდნენ მას მეგობრები
იქვე მდუმარე იდგა ზვიადი
უჭირდა მაღლით დანახვა მიწის
ხელს ვერ უწვდიდა დაჭრილ სამშობლოს
მას აწუხებდა ტკივილი ჩვენი
როგორც კი გიორგი მივიდა მასთან
ის მიესალმა თავის პრეზიდენტს
ტიროდა ისიც ტიროდა ყველა
თავის სამშობლოს ვერ უწვდიდნენ ხელებს
გავიდა ტანჯვის დღეს 6წელი
გმირებს ვადიდებთ ვლოცულობთ მათთვის
მე ვ
იცი როგორავარ?
მარტოობისგან ვგიჟდები...
შენ ალბად გგონია ჩუმად ვარ და ვცივდები...
4კედელში გამოკეტილი,კუბოში ვიხრწნები....
არც ზევით და არც ქვევით არავის ვჭირდები...
ეული მარტო მიტოვებული,
ცოდვილი სული განტევებული,
ამ ქვეყნად თქვენით გამწარებული,
იმ ქვეყნად უფლისგან მიტოვებული....
რაღა ვქნა მარტო,ვის რა შევჩივლო?
დავდივარ თქვენში,
შვებას ვერ ვპოულობ.
სიმწრისგან ვტირი,ცრემლები არ მომდის,
გულიც არ ფეთქავს,სული ვარ სხეულის...
მაგრამ სიყვარული მაინც შმრჩენია,
ნაცნობ ბილიკზე ცრემლებიც მიდენია.
თქვენზე ფიქრები არასდროს გამქრობია,
მაგრამ თქვენ ჩემთვის,ღვინოც არ დაგისხიათ...
ისევ უფალთან მივდივარ თხოვნით,
ქვე დამხობილი:ტირილით,ლოცვით,
რომ დამიმკვიდროს სასუფეველი,
არ გამამწაროს მე დაღუპული.
აღარ
მარტოობისგან ვგიჟდები...
შენ ალბად გგონია ჩუმად ვარ და ვცივდები...
4კედელში გამოკეტილი,კუბოში ვიხრწნები....
არც ზევით და არც ქვევით არავის ვჭირდები...
ეული მარტო მიტოვებული,
ცოდვილი სული განტევებული,
ამ ქვეყნად თქვენით გამწარებული,
იმ ქვეყნად უფლისგან მიტოვებული....
რაღა ვქნა მარტო,ვის რა შევჩივლო?
დავდივარ თქვენში,
შვებას ვერ ვპოულობ.
სიმწრისგან ვტირი,ცრემლები არ მომდის,
გულიც არ ფეთქავს,სული ვარ სხეულის...
მაგრამ სიყვარული მაინც შმრჩენია,
ნაცნობ ბილიკზე ცრემლებიც მიდენია.
თქვენზე ფიქრები არასდროს გამქრობია,
მაგრამ თქვენ ჩემთვის,ღვინოც არ დაგისხიათ...
ისევ უფალთან მივდივარ თხოვნით,
ქვე დამხობილი:ტირილით,ლოცვით,
რომ დამიმკვიდროს სასუფეველი,
არ გამამწაროს მე დაღუპული.
აღარ
ომი ყველამ წავაგეთ......
–––შეძლებთ გაიხსენოთ ის დღე?...
–––ის დღე?
–––დიახ დიახ , ოგორ დაიწყო ის დილა?...
–––დილა თითქოს ჩვეულებრივ დაიწყო მაგრამ დილიდანვე დაძაბულობა სუფევდა ქალაქში...
–––იქნებ დააკონკრეტოთ სად ცხოვრობდით?
–––მე იმ პერიოდში სოხუმში ვცხოვროდი მთავრობის სახთან ახლოს. როგორც მოგახსენეთ დილიდანვე დაძაბულობა იყო სახლში მე და ჩემი ძმა ვიყავით ... შუა დღემდე თითქოსდა მაინც წყნარი იყო ქალაქი , მაგრამ როგორც სამხედრო გემმა ავრორამ ერთ დროს ისევე გაისროლა აფხაზი სეპარატისტების ნაღმტყორცმა მთავრობის სახლისკენ. გაისმა ხმა თუარა ყველანი გარეთ გავცვივდით. ატყდა ალიაქოთი აღარ ვიცოდით საით გავქცეულიყავით, შემი ძმა გარაჟისკენ გაიქცა და მანქანა გამოიყვანა . გადავწყვიტეთ სოფელ დრანდაში წავს
–––შეძლებთ გაიხსენოთ ის დღე?...
–––ის დღე?
–––დიახ დიახ , ოგორ დაიწყო ის დილა?...
–––დილა თითქოს ჩვეულებრივ დაიწყო მაგრამ დილიდანვე დაძაბულობა სუფევდა ქალაქში...
–––იქნებ დააკონკრეტოთ სად ცხოვრობდით?
–––მე იმ პერიოდში სოხუმში ვცხოვროდი მთავრობის სახთან ახლოს. როგორც მოგახსენეთ დილიდანვე დაძაბულობა იყო სახლში მე და ჩემი ძმა ვიყავით ... შუა დღემდე თითქოსდა მაინც წყნარი იყო ქალაქი , მაგრამ როგორც სამხედრო გემმა ავრორამ ერთ დროს ისევე გაისროლა აფხაზი სეპარატისტების ნაღმტყორცმა მთავრობის სახლისკენ. გაისმა ხმა თუარა ყველანი გარეთ გავცვივდით. ატყდა ალიაქოთი აღარ ვიცოდით საით გავქცეულიყავით, შემი ძმა გარაჟისკენ გაიქცა და მანქანა გამოიყვანა . გადავწყვიტეთ სოფელ დრანდაში წავს
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
О группе
Фото из альбомов
Ссылки на группу
30 участников
380 участников