Предыдущая публикация
Фильтр
ერთხელ, როცა
ღალატისთვის მიმეტებენ,
ერთხელ, როცა
ჩამიკლავენ გრძნობას,
ათასჯერ რომ
სიყვარულზე დამიფიცონ,
აღარა მაქვს
ძველებურად ნდობა.
ერთხელ, როცა
სიმართლისთვის ზურგს
მაქცევენ, ერთხელ, როცა
შავი თეთრად მოსჩანს,
ასეთ კაცში აღარ ველი
დანდობას და აღარ ველი
სიყვარულის "ბოღჩას".
ერთხელ, როცა ძირს
დაცემულს მიმატოვებს,
გვერდს ამივლის,
დამიპირებს "მოკვლას",
ასეთ კაცში რას ველოდე
სიავის მეტს, სიშურისგან
ბოღმა-დარდი რომ
ჰკლავს. ერთხელ, როცა
შემილახავს ღირსებას და
ტყუილისთვის
დამიფიცებს გამჩენს,
ჩემს შეცდომებს
სათითაოდ დამითვლის
და თავისას კი
ვერასოდეს ამჩნევს.
ერთხელ, როცა
დამისერავს გულის
კედლებს, ერთხელ, როცა
ამომივსებს შხამით
,ყალბი სიტყვით ნუ
ეცდება გამთელებას,
ღალატისთვის მიმეტებენ,
ერთხელ, როცა
ჩამიკლავენ გრძნობას,
ათასჯერ რომ
სიყვარულზე დამიფიცონ,
აღარა მაქვს
ძველებურად ნდობა.
ერთხელ, როცა
სიმართლისთვის ზურგს
მაქცევენ, ერთხელ, როცა
შავი თეთრად მოსჩანს,
ასეთ კაცში აღარ ველი
დანდობას და აღარ ველი
სიყვარულის "ბოღჩას".
ერთხელ, როცა ძირს
დაცემულს მიმატოვებს,
გვერდს ამივლის,
დამიპირებს "მოკვლას",
ასეთ კაცში რას ველოდე
სიავის მეტს, სიშურისგან
ბოღმა-დარდი რომ
ჰკლავს. ერთხელ, როცა
შემილახავს ღირსებას და
ტყუილისთვის
დამიფიცებს გამჩენს,
ჩემს შეცდომებს
სათითაოდ დამითვლის
და თავისას კი
ვერასოდეს ამჩნევს.
ერთხელ, როცა
დამისერავს გულის
კედლებს, ერთხელ, როცა
ამომივსებს შხამით
,ყალბი სიტყვით ნუ
ეცდება გამთელებას,
აზრი აღარ აქვს აღარც
ერთ სიტყვას
აღარც იმ ღამეს და აღარც
წვიმას
სანთელი დნება,სიტყვები
ქრება
გრძნობები კვდება,
კვდება და ქრება
ვარდები ჭკნება,სინათლე
ქვრება
ადამიანი ჩნდება და
კვდება
აპოკალიპსი ნელნელა
დგება
ისევ ის ვნება ნელნელა
ქრება
მერე ჩვენ ვნანობთ,
რახდება ნეტავ
შეკითხვა ჩნდება
სადახარ ნეტავ ?
თვალი რომ გხედავს
სამყარო ჩნდება
ადამიანი უკვდავი
ხდება !
ის უშენობა იმწამსვე
კვდება
ისევ ეძლევა სიცოცხლეს
ვნება
სისხლი დუგდება
ძარღვებში ელავს
ძალა მეძლევა რომ
მივწვდე ზეცას
ხელით შევეხო თვით
დიად ზეცას
რომ შევებრძოლო
სიკვდილსა ბნელსაც
ხედავ რას ნიშნავს
შეხედვა შენი
ხედავ რა არის
გრძნობების სენი
ნაზი გრძნობები აზრები
ძნელი
ისევ აკორდი ბგერები
ნელი
ისევ
ერთ სიტყვას
აღარც იმ ღამეს და აღარც
წვიმას
სანთელი დნება,სიტყვები
ქრება
გრძნობები კვდება,
კვდება და ქრება
ვარდები ჭკნება,სინათლე
ქვრება
ადამიანი ჩნდება და
კვდება
აპოკალიპსი ნელნელა
დგება
ისევ ის ვნება ნელნელა
ქრება
მერე ჩვენ ვნანობთ,
რახდება ნეტავ
შეკითხვა ჩნდება
სადახარ ნეტავ ?
თვალი რომ გხედავს
სამყარო ჩნდება
ადამიანი უკვდავი
ხდება !
ის უშენობა იმწამსვე
კვდება
ისევ ეძლევა სიცოცხლეს
ვნება
სისხლი დუგდება
ძარღვებში ელავს
ძალა მეძლევა რომ
მივწვდე ზეცას
ხელით შევეხო თვით
დიად ზეცას
რომ შევებრძოლო
სიკვდილსა ბნელსაც
ხედავ რას ნიშნავს
შეხედვა შენი
ხედავ რა არის
გრძნობების სენი
ნაზი გრძნობები აზრები
ძნელი
ისევ აკორდი ბგერები
ნელი
ისევ
კაცებო,
ქალებს
გაუფრთხილდით
გული ფიანდაზად
გაუშალეთ,
შუბლზე გაჩენილი
ნაოჭები
ნაზი მოფერებით
წაუშალეთ.
ქალებს შვლის ნუკრივით
მოექეცით,
დარდი ხელის გულზე
მოუტარეთ,
ქალებს დაულოცეთ
ქალობა და
ბაღის ყვავილივით
მოუარეთ.
თორემ ქალის ძალა სხვა
ძალაა
ქალი ათასჯაგად
გადაგაქცევს
ქალი აგატირებს,
დაგაჩოქებს,
წამოგაყენებს და კაცად
გაქცევს.
ხოდა, ამ საუნჯეს
გაუფრთხილდით
გული ფიანდაზად
გადუშალეთ,
უხმოდ გაჩენილი
ნაოჭები
ჩუმი მოფერებით
წაუშალეთ!
გიორგი ლეონიძე -
კაცებო, ქალებს
გაუფრთხილდით.
ქალებს
გაუფრთხილდით
გული ფიანდაზად
გაუშალეთ,
შუბლზე გაჩენილი
ნაოჭები
ნაზი მოფერებით
წაუშალეთ.
ქალებს შვლის ნუკრივით
მოექეცით,
დარდი ხელის გულზე
მოუტარეთ,
ქალებს დაულოცეთ
ქალობა და
ბაღის ყვავილივით
მოუარეთ.
თორემ ქალის ძალა სხვა
ძალაა
ქალი ათასჯაგად
გადაგაქცევს
ქალი აგატირებს,
დაგაჩოქებს,
წამოგაყენებს და კაცად
გაქცევს.
ხოდა, ამ საუნჯეს
გაუფრთხილდით
გული ფიანდაზად
გადუშალეთ,
უხმოდ გაჩენილი
ნაოჭები
ჩუმი მოფერებით
წაუშალეთ!
გიორგი ლეონიძე -
კაცებო, ქალებს
გაუფრთხილდით.
isev gelodebi, mevici
axar moxval.
Isev gelodebi, vici shen
sxvisi xar.
Mitxari ravqna
ushenot,ritin
davaxynaro guli?
Me vici shen rom sxvisi
xar, me ki
mainc miyvarxar!
Me sheni karebtan moval,
me
dagitoveb hemi guls,
ushenot
raaris es cxovreba,
hurhulad
getyvi rom miyvarxar.
Icode shenze vifiqreb,
roca me
momklavs es civi dro. Ici
ra
gamacocxlebs?sheni
lamazi
tvalebshi rom viyuro,
shen ici ra
damabrunebs? Sheni
siyvaruli
marto.
Me vici axar asruldeba,
hemi
arasodes ariqnebi.
Shen sxvisi xar, sxvisi xar.
me ushenot arviqnebi.
axar moxval.
Isev gelodebi, vici shen
sxvisi xar.
Mitxari ravqna
ushenot,ritin
davaxynaro guli?
Me vici shen rom sxvisi
xar, me ki
mainc miyvarxar!
Me sheni karebtan moval,
me
dagitoveb hemi guls,
ushenot
raaris es cxovreba,
hurhulad
getyvi rom miyvarxar.
Icode shenze vifiqreb,
roca me
momklavs es civi dro. Ici
ra
gamacocxlebs?sheni
lamazi
tvalebshi rom viyuro,
shen ici ra
damabrunebs? Sheni
siyvaruli
marto.
Me vici axar asruldeba,
hemi
arasodes ariqnebi.
Shen sxvisi xar, sxvisi xar.
me ushenot arviqnebi.
ვეღარ ვერევი
გრძნობებს,
მონატრებაში ჩაფლულს.
რთული ყოფილა, როცა
გაემიჯნები წარსულს.
აღმოგაჩინე ერთხელ,
გამორჩეული სხვებში.
გონება ითხოვს შენზე,
გადავიწყებას წლებში,
დრომ უნდა შეძლოს
ალბათ, ამოშლა შენი
სახის, დროც ტყვე
ყოფილა შენი, უშენოდ
ნელა გადის. როგორ
შევპირდე ჩემს თავს,
რომ დაგივიწყებ მალე.
როცა თვითონვე გეძებ
სიზმრებში ყოველ ღამე.
როგორ დავმალო
ცრემლი, სველი
თვალების სევდა, როცა
ცრემლების წვიმა,
თავად მარგუნა ბედმა.
უკვე მოთმენა მიჭირს, ო
... რა ძნელია მოცდა.
მხოლოდ ერთს ვცდილობ
ახლა, ფიქრით მსურს
შენთან მოსვლა. როგორ
გრძელდება ღამე,
უშენოდ ძლიერ
ვდარდობ, სუნთქვაც კი
მიჭირს უკვე, დარდი და
ცრემლი მახრჩობს.
შევნატრი სხვათა
გრძნობებს, ჩემში იმედი
ჭარბობს
გრძნობებს,
მონატრებაში ჩაფლულს.
რთული ყოფილა, როცა
გაემიჯნები წარსულს.
აღმოგაჩინე ერთხელ,
გამორჩეული სხვებში.
გონება ითხოვს შენზე,
გადავიწყებას წლებში,
დრომ უნდა შეძლოს
ალბათ, ამოშლა შენი
სახის, დროც ტყვე
ყოფილა შენი, უშენოდ
ნელა გადის. როგორ
შევპირდე ჩემს თავს,
რომ დაგივიწყებ მალე.
როცა თვითონვე გეძებ
სიზმრებში ყოველ ღამე.
როგორ დავმალო
ცრემლი, სველი
თვალების სევდა, როცა
ცრემლების წვიმა,
თავად მარგუნა ბედმა.
უკვე მოთმენა მიჭირს, ო
... რა ძნელია მოცდა.
მხოლოდ ერთს ვცდილობ
ახლა, ფიქრით მსურს
შენთან მოსვლა. როგორ
გრძელდება ღამე,
უშენოდ ძლიერ
ვდარდობ, სუნთქვაც კი
მიჭირს უკვე, დარდი და
ცრემლი მახრჩობს.
შევნატრი სხვათა
გრძნობებს, ჩემში იმედი
ჭარბობს
შენმა სიშორემ შენთან
ყოფნის ფასი მასწავლა,
და მონატრებამ
ოცნებებში გამიყოლია,
ტკბილი განცდების ყველა
წუთი გამიცოცხლა და
თვალწინ დამიდგა, რა
ლამაზი წლები გვქონია.
ხშირად მსმენია, არ იცისო
მანძილი გრძნობამ,
და ვერც სიშორე ვერ
ავნებსო გამიგონია,
მე კი უზომოდ
მანადგურებს ეს
სიმარტოვე,
ნეტავი ბედის სასჯელია,
თუ ირონია?
შენს გვერდით დილა
თენდებოდა ისე ლამაზად,
ის სილამაზე სიზმარშიც
კი აღარ მქონია,
შენს თავს ვფიცავარ,
უშენობამ გული მატკინა,
სხვა საფიცარი დამიჯერე,
არცა მქონია.
გამახსენდები......ხელში
ვიღებ კალამს
მშველელად,
და მონატრება ფურცელს
ლექსად გამოჰყოლია,
ხანაც თუ სახე დაგენამა
გარეთ გამოსულს,
ჩემი ცრემლია, შენ რა,
წვიმა ხომ არ გგონია?
როდესაც გნახავ ყველა
ყოფნის ფასი მასწავლა,
და მონატრებამ
ოცნებებში გამიყოლია,
ტკბილი განცდების ყველა
წუთი გამიცოცხლა და
თვალწინ დამიდგა, რა
ლამაზი წლები გვქონია.
ხშირად მსმენია, არ იცისო
მანძილი გრძნობამ,
და ვერც სიშორე ვერ
ავნებსო გამიგონია,
მე კი უზომოდ
მანადგურებს ეს
სიმარტოვე,
ნეტავი ბედის სასჯელია,
თუ ირონია?
შენს გვერდით დილა
თენდებოდა ისე ლამაზად,
ის სილამაზე სიზმარშიც
კი აღარ მქონია,
შენს თავს ვფიცავარ,
უშენობამ გული მატკინა,
სხვა საფიცარი დამიჯერე,
არცა მქონია.
გამახსენდები......ხელში
ვიღებ კალამს
მშველელად,
და მონატრება ფურცელს
ლექსად გამოჰყოლია,
ხანაც თუ სახე დაგენამა
გარეთ გამოსულს,
ჩემი ცრემლია, შენ რა,
წვიმა ხომ არ გგონია?
როდესაც გნახავ ყველა
რატომ
მიმატოვე
თუ ასე
გიყვარდი,რისთვის?..მალო
დინე წლები ლოდინით
გადაღლილს ეხლაც არ
მასვენებს შენზე უაზრო
ფიქრი,ჩვენი გზა გაიყო
გავცქერი
შორიდან,ცრემლად
დანამულა წლები უშენოდ
ძნელია უშენოდ სუსხია,
უშენოდ მკვდარია გული.
რატომ მიმატოვე ზურგი
რად მაქციე გეძებდი
ქარში და დარში,ქარმა
გაგიტაცა სადღაც
გადაგმალა დავრჩი
უშრნოდ
მთვრალი,უშენოდ სუსხია
უშენოდ ყინვაა უშენოდ
მკვდარია გული.♥♥
მიმატოვე
თუ ასე
გიყვარდი,რისთვის?..მალო
დინე წლები ლოდინით
გადაღლილს ეხლაც არ
მასვენებს შენზე უაზრო
ფიქრი,ჩვენი გზა გაიყო
გავცქერი
შორიდან,ცრემლად
დანამულა წლები უშენოდ
ძნელია უშენოდ სუსხია,
უშენოდ მკვდარია გული.
რატომ მიმატოვე ზურგი
რად მაქციე გეძებდი
ქარში და დარში,ქარმა
გაგიტაცა სადღაც
გადაგმალა დავრჩი
უშრნოდ
მთვრალი,უშენოდ სუსხია
უშენოდ ყინვაა უშენოდ
მკვდარია გული.♥♥
загрузка
Показать ещёЛевая колонка
Фото из альбомов