Предыдущая публикация
Фильтр
У каждого человека внутри существует предел. Предел чувств. Предел боли. Предел слез. Предел ненависти. Предел прощения. Поэтому люди иногда, могут долго терпеть. Долго молчать. Долго делать выводы. А потом в один миг взять и уйти, без слов и объяснений.
Her insanın içinde bir sınır var. Duyguların sınırı var. Acının sınırı var. Göz yaşların sınırı var. Nefretin sınırı var. Af etmenin sınırı var. Ondan insanlar uzun süre sabredebilir. Uzun süre susabilir. Uzun süre sonuca varabilir. Ama bir an birşey anlatmadan çekip gidebilir.
Her insanın içinde bir sınır var. Duyguların sınırı var. Acının sınırı var. Göz yaşların sınırı var. Nefretin sınırı var. Af etmenin sınırı var. Ondan insanlar uzun süre sabredebilir. Uzun süre susabilir. Uzun süre sonuca varabilir. Ama bir an birşey anlatmadan çekip gidebilir.
*** . Будешь чувствовать душевную боль. Но, увы... ничего не сможешь предпринимать. Не сможешь ни преодалевать душевную боль, ни изменять ситуацию... Будешь стараться жить не так, как хочется тебе, а так, как диктует жизнь. Наденешь маску и будешь улыбаться всем, несмотря на невыносимую боль в душе. И будешь продолжать жить с надеждой на лучшее завтра...
Это и называется ЖИТЬ...
*** . Canının ''ACIDIĞINI'' hissedersin...!
Ama yapacak bir şey yoktur...!
Ne ''KALBİNİ'' susturabilirsin ne de ''GERÇEKLERİ'' Değiştirebilirsin...!
Hayatı olmasını istediğin gibi değil olduğu gibi ''YAŞAMAYA'' çalışırsın...!
Yüreğindeki binlerce ''ACIYA'' rağmen gülen maskeni takıp...!
Her yeni güne ''UMUTLA'
Это и называется ЖИТЬ...
*** . Canının ''ACIDIĞINI'' hissedersin...!
Ama yapacak bir şey yoktur...!
Ne ''KALBİNİ'' susturabilirsin ne de ''GERÇEKLERİ'' Değiştirebilirsin...!
Hayatı olmasını istediğin gibi değil olduğu gibi ''YAŞAMAYA'' çalışırsın...!
Yüreğindeki binlerce ''ACIYA'' rağmen gülen maskeni takıp...!
Her yeni güne ''UMUTLA'
загрузка
Показать ещё