Фильтр
Գիտե՞ս, թե հույսն ինչ բան է. գարնան խոտ է, ուզում ես քար դիր վրան, մեկ է կողքից դուրս է գալու:
Վազգեն Մնացականյան «Խոստովանանք կամ 100 նամակ Ստելլային»
Սերը նման է պատերազմի․ այն հեշտ է ծագում, բայց խիստ դժվար է նրան կանգնեցնել։
Հենրի Մենքեն
Հաշտության րոպեն թանկ է բարեկամաբար ապրած մի ամբողջ կյանքից:
Գաբրիել Գարսիա Մարկես
Ավելի ջահել, քան այս երեկո ես, էլ երբեք չես լինի:
Չաք Փոլանիք
Պատիվը աղքատների վերջին հարստությունն է:
ԱԼԲԵՐ ԿԱՄՅՈՒ
Երբ քեզ դավաճանում են, նույն է եթե ձեռքդ կոտրեն․․․ ներել կարող ես, բայց այ գրկել արդեն չի ստացվի․․․
Լև Տոլստոյ
Չկա ավելի անարդար բան, քան ինչ-որ մեկին անփոխադարձ կարոտելը: Դա անփոխադարձ սիրուց էլ վատ է:
Յանուշ Վիշնևսկի «Միայնությունը Ցանցում»
Ի՞նչ Թաքցնեմ.

Էլ բան չունեմ
Ես աշխարհից թաքցնելու:
Մինչև հիմա ,որ չեմ հանգել
Էլ ինձ ո ՞վ է հանգցնելու:
Վառվել եմ ես մանկուց ի վեր
Ծիծաղել եմ ու հառաչել,
Ծիծաղել եմ ու հառաչել
Ինձ գտնելու մի հարցումով.
Եվ վերջապես կամաց-կամաց
Սկսել եմ ինձ ճանաչել,
Թեկուզ ՝այսքան ուշացումով:
Սկսել եմ ինձ ճանաչել
Ոչ թե այլոց կարծիքներով ,
Ոչ թե թևիս ու գլխիս տակ
Դրած փափուկ բարձիկներով,
Այլ՝ հոգսերի ծովն ամփոփող
Իմ ծով սրտի տարողությամբ…
Յոթ գլխանի տառապանքին
Դիմանալու կարողությամբ:
Սկսել եմ ինձ ճանաչել
Ոչ թե ինչ-որ խաբված սիրով
Այլ հոգուս մեջ շառագունած
Երազներիս Կաթն Ծիրով:
Սկսել եմ ինձ ճանաչել
Այս համարձակ առավոտով,
Իմ վաստակի վարձով առատ,
Մաքուր պահած իմ հավատով,
Արյան գույնով իմ անարատ:
Սկսել եմ կամաց-կամ
Բաժանվելով մարդուց մեկ ժամով, այնուհետև կարող ես նրան փնտրել անվերջության մեջ:
Լեոնիդ Անդրեև «Սատանայի օրագիրը»
Միայն թե կանգ չառնես կես ճանապարհին, դա ամենաանիմաստ բանն է ոչ միայն գործերում, այլև միշտ և ամենուր:
Ֆրանց Կաֆկա «Դատավարություն»
Показать ещё