Предыдущая публикация
Фильтр
Chemi samxaro sul sxvaa, tan yvelastvis gia
Me xom yvelapers asmagad vgrdznob, meleqse mqvia
Chemi samyaro uangaro grdznobit savsea
Ase mgonia sxvagan movxvdi martla asea
Tqven samyaroshi iswavleba zizgis enebi
Me aq ucxo var aq mkvarivit mivesvenebi
Chemi samyaro pataraa tqveni ki didi
Am samyaroshi rasac vtesav ver movimkidi
Da amitomac me samyaro shevqmeni tavad
Magram me mainc aq movdivar tqven sanaxavad
Movdivar magram qaosia sityva yruvdeba
Moval imedit es imedi sul micruvdeba
Isev mivdivar da movdivar isev brundebi
Mteli cxovreba am xetials, bodvas vundebi
Giga muchauri
Me xom yvelapers asmagad vgrdznob, meleqse mqvia
Chemi samyaro uangaro grdznobit savsea
Ase mgonia sxvagan movxvdi martla asea
Tqven samyaroshi iswavleba zizgis enebi
Me aq ucxo var aq mkvarivit mivesvenebi
Chemi samyaro pataraa tqveni ki didi
Am samyaroshi rasac vtesav ver movimkidi
Da amitomac me samyaro shevqmeni tavad
Magram me mainc aq movdivar tqven sanaxavad
Movdivar magram qaosia sityva yruvdeba
Moval imedit es imedi sul micruvdeba
Isev mivdivar da movdivar isev brundebi
Mteli cxovreba am xetials, bodvas vundebi
Giga muchauri
როგორც არ უნდა გაგიჭირდეს ცხოვრების გზაზე,
თუნდაც მუხლებში მოიკვეთო ჯვარის სიმძიმით,
ოცნება სულ რომ დაიკარგოს, ცრემლი გახრჩობდეს
და განაჩენის მოლოდინში თრთოდე სიცივით,
სულში იმედი უსიცოცხლო წამებს რომ თვლიდეს,
თუნდაც მომავალს გაჰყურებდე გულის ტკივილით,
ცხოვრების შეცვლა რომ გინდოდეს და ვერ
ბედავდე,
ან კი ხედავდე როგორ გთმობენ ყალბი ღიმილით,
ნუ შეშინდები და გახსოვდეს რომ მარტო არ ხარ,
გულში იმედი იბადება სულის სიმშვიდით,
როცა ყველაზე მეტად გიჭირს, მაშინ უფალი
განსაცდელიდან გამოგიყვანს ნათლის ბილიკით,
თითოეული ჩვენთაგანი უფლის შვილია
და ყველას ცოდვა მან იტვირთა ჯვარის სიმძიმით,
ბოლომდე მოგვცემს სიცოცხლისთვის საჭირო
სუნთქვას,
მერე კი გულში დაგვიტოვებს იმედს ღიმილით.
თუნდაც მუხლებში მოიკვეთო ჯვარის სიმძიმით,
ოცნება სულ რომ დაიკარგოს, ცრემლი გახრჩობდეს
და განაჩენის მოლოდინში თრთოდე სიცივით,
სულში იმედი უსიცოცხლო წამებს რომ თვლიდეს,
თუნდაც მომავალს გაჰყურებდე გულის ტკივილით,
ცხოვრების შეცვლა რომ გინდოდეს და ვერ
ბედავდე,
ან კი ხედავდე როგორ გთმობენ ყალბი ღიმილით,
ნუ შეშინდები და გახსოვდეს რომ მარტო არ ხარ,
გულში იმედი იბადება სულის სიმშვიდით,
როცა ყველაზე მეტად გიჭირს, მაშინ უფალი
განსაცდელიდან გამოგიყვანს ნათლის ბილიკით,
თითოეული ჩვენთაგანი უფლის შვილია
და ყველას ცოდვა მან იტვირთა ჯვარის სიმძიმით,
ბოლომდე მოგვცემს სიცოცხლისთვის საჭირო
სუნთქვას,
მერე კი გულში დაგვიტოვებს იმედს ღიმილით.
Me umomavlo siyvaruls vlocav
Sadgac sixaruls mainc rom tovebs
gulshi imedebs imitom vxocav
Winaswar vici ver movipoveb
Ar vemdurebi guls da ar vkicxav
Xom ver vubrdzaneb rom civi gaxdes
Magram arafers ar gamovricxav
imeds vitoveb iqneb da axdes
mjerodes minda guli rom ambobs
Ar minda avyve gonebis wesebs
Es grdznoba am guls lamazad amkobs
Xan ki tkivilit amoakvnesebs
giga muchauri
Sadgac sixaruls mainc rom tovebs
gulshi imedebs imitom vxocav
Winaswar vici ver movipoveb
Ar vemdurebi guls da ar vkicxav
Xom ver vubrdzaneb rom civi gaxdes
Magram arafers ar gamovricxav
imeds vitoveb iqneb da axdes
mjerodes minda guli rom ambobs
Ar minda avyve gonebis wesebs
Es grdznoba am guls lamazad amkobs
Xan ki tkivilit amoakvnesebs
giga muchauri
თბილისის დიდი ტრაგედია ჩემ
გულსაც ტკივა
რავქნა ეს ლექსიც მშვენიერი ვერ გამომივა
თბილისი გახდა ცრემლისა და სტიქიის ზონა
წვიმამ და ქარმა დაანგრია და დაამონა
მძლავრი წვიმისგან გაძლიერდა მდინარე
ვერე
ყველამ ვიხილეთ რა ტკივილით დასრულდა
მერე
გლეჯავდა ხეებს წყლის ნაკადი ანგრევდა
სახლებს
და ეს სტიქია არ ინდობდა კაცსა თუ
ძაღლებს
მანქანებს ისე იტაცებდა როგორც ხის
ფურცლებს
ჩვენი გულებიც რამდენს იტანს და რამდენს
უძლებს
ჩვენი თბილისის ეს ტკივილი გვტკიოდა
ყველას
მრკიოდა როცა ვხედავდი რომ ითხოვდნენ
შველაა
ღმერთო ასეთი ტრაგედია გთხოვ იყოს
ბოლო
ცაო შენც წვიმას ქარიშხალი არ მოაყოლო
გიგა მუჭაური
გულსაც ტკივა
რავქნა ეს ლექსიც მშვენიერი ვერ გამომივა
თბილისი გახდა ცრემლისა და სტიქიის ზონა
წვიმამ და ქარმა დაანგრია და დაამონა
მძლავრი წვიმისგან გაძლიერდა მდინარე
ვერე
ყველამ ვიხილეთ რა ტკივილით დასრულდა
მერე
გლეჯავდა ხეებს წყლის ნაკადი ანგრევდა
სახლებს
და ეს სტიქია არ ინდობდა კაცსა თუ
ძაღლებს
მანქანებს ისე იტაცებდა როგორც ხის
ფურცლებს
ჩვენი გულებიც რამდენს იტანს და რამდენს
უძლებს
ჩვენი თბილისის ეს ტკივილი გვტკიოდა
ყველას
მრკიოდა როცა ვხედავდი რომ ითხოვდნენ
შველაა
ღმერთო ასეთი ტრაგედია გთხოვ იყოს
ბოლო
ცაო შენც წვიმას ქარიშხალი არ მოაყოლო
გიგა მუჭაური
загрузка
Показать ещё