გიორგი ყიფიანი

Последний визит: 13 дек 2025

Фильтр

Заметки Увлечения

გიორგი ყიფიანი

22 авг 2016

მოვა სიკვდილი, მეც მომძებნის აბა რას იზავს,
თუმცა არც ძებნა დასჭირდება, აგერ მყავს გვერდით.
მოვა, მომიფრენს, გამიტყუებს ალბათ სახლიდან,
ჩუმად დედამ რომ არ გაიგოს ტკივილი ჩემი.
მოვივლი ყველას, ყველას სიზმრად მოვეფერები,
დარჩება ჩემზე მოგონება არცისე ბევრი.
დამრჩება გულზე დაკრეფილი ხმელი ხელები,
ჩაქვრება ცერემლში მეოცნებე მელექსეს ბედი.
სანატრელ თვალებს მივაკითხავ ოთახში მძინარს,
სიზმრებში გართულს დავუკოცნი გადამკრთალ სახეს.
მალულ გლოვაში შეპარული ცხოვრების მიზანს,
ავცდები გზაში, ჩავუქროლებ ქარივით სადმე.
მოვა, მოიფრენს, გამიტყუებს ალბათ სახლიდან,
ჩუმად დედამ რომ არ გაიგოს ტკივილი ჩემი.
მოვა სიკვდილი, მეც მომძებნის აბა რას იზავს,
თუმცა რა ძებნა დასჭირდება, აგერ მყავს გვერდით.

გიორგი ყიფიანი

7 авг 2016

ვერ დაგაჩოქეს, რა იცოდა მზაკვარმა მაშინ,
ზოგჯერ სიკვდილზე მეტად გვტკივა მუხლზე დადგომა,
დავითის გენო, კვნესაც კი არ აღმოგხდა ხმაში,
არდაჩოქებით იზეიმე სულის აღდგომა.
ვერ დაგაჩოქეს, შენს ძარღვებში პაპის სისხლია,
ტუჩებს იკვნეტდა ანგელოზი შენი მფარველი,
ასე პატარამ შეასრულე გმირის მისია,
ერთი სიცოცხლე, ღირდა მიწის ერთი მტკაველი.
ვერ დაგაჩოქეს, შენს სხეულზე იყარეს ჯავრი,
აბა, სულს რარიგ მისწვდებოდა ბოროტის ხელი,
ამ დათმინებას გადასახა უფალმა ჯვარი,
რას დაგაკლებდა სისხლიანი მტარვალის ხელი.
მაინც რატომ ღირს დაჩოქება სიცოცხლის ფასი?!
ქართველი, მუხლზე თუ შედგება, უფალთან ახლოს,
ეს გამძლეობაც უფლისაა და მისი მსგავსი,
ეცადოს მტერმა, მაგრამ ვერსად, ვერასდროს ნახოს.
ვერ დაგაჩოქეს, მრისხანებდა ბოროტის თვ

გიორგი ყიფიანი

3 июл 2016

მივყვები ატმების ვარდისფერ ხეივანს,
აპრილი მეხვევა მხრებზე...
თუ მომკლავთ,
ჯურღმულში ნუ მომკლავთ, გეთაყვა,
ატმებთან მომკალით, მზეზე!..
მოვედი ამქვეყნად ირმების მეგობრად,
ვიცხოვრე, ვეწამე, ვთესე...
თუ მომკლავთ,
სხვის კარზე ნუ მომკლავთ, გეთაყვა,
მომკალით მამულის მკერდზე!
ღმერთმა დამანათლა საღვთო სიყვარული,
ხმალი მამულისთვის ვლესე!..
ნუ მომკლავთ,
უბრალოდ ნუ მომკლავთ, გეთაყვა,
თუ მომკლავთ - დიდგორის ველზე!

გიორგი ყიფიანი

21 янв 2016

მე ერთი ფიქრი მაწუხებს მარად,
ვაითუ მოვკვდე ლოგინში წყნარად!
ვაითუ მოვკვდე ნელ-ნელა,ნაზად,
მჭკნარი,უსულო ყვავილის მსგავსად.
და როგორც ქრება სანთელი მკრთალი
მეც ისე გავქრე დავხუჭო თვალი.
არა ასეთი არ მსურს სიკვდილი,
მე მინდა მოვკვდე ბრძოლით,ჭიდილით.
მსურს მუხა ვიყო შეურიგალი
მაპობდეს მეხი,მგლეჯდეს გრიგალი.
მთიდან კლდედ მოვწყდე უზარმაზარი,
რომ ცა და მიწა შევძრა ზანზარით,
როცა დაღლილი მძიმე უღელით
ხალხი აღსდგება მკლავმოუღლელი,
დროშებს დააწერს თავისუფლებას,
და ცა დროშებით დაიღრუბლება;
როცა მტრის რისხვად,ხალხთ გასახარად
ყოველი მხრიდან დაჰკრავს ნაღარა
იქ ჩემი სისხლიც დაიცეს წმინდა
მე იმ ბრძოლაში სიკვდილი მინდა.
და რომ მომხვდება ბასრი მახვილი,
უკანასკნელი ჩემი ძახილი
დე,დაიკარგოს ქვემეხთა ხმაში
დე,

გიორგი ყიფიანი

4 янв 2016

მთას შეეფაკლა წითლად ღაწვები,აქედან კარგად მოსჩანს თეთნულდი,როგორც ირემი რქათა ბარჯღებითცისფერ ლაჟვარდებს შეტოქებული.ეს სვანეთია, დინჯი მესტიაქორა მახვშივით თეთრად მოსილა,წუხილზე ფიქრი აქ ზედმეტია,მთამ სიხარულთან დამაქორწილა.კანონებისთვის აღარ მცალია,დღეს გადავწყვიტე გავხდე მე ქურდი,მართლაც სვანეთის პატარძალიადა მსურს მოვტაცო სვანებს თეთნულდი.მინდა სიწმინდე შევიცნო მისიდა მერე თუნდაც ვეფხვმა სვანებმა,წარიღონ ჩემი სუნთქვა და სისხლი,აღარაფერი დამენანება

На этом пока всё

Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту