ძველი წყენა და დარდები ჯერ არ მომირჩენია, ქალი ხარ თუ ალქაჯი ეს გული მაინც შენია, ვინაც შენთან შამახვედრა ნაღდად ჩემი მტერია, განა რა ხარ? სიყვარულით კაცი გადამერია. ჯერ იცინი მერე უცებ თვალებს ცრემლი გისველებს, ასეთი ხასიეთებით ნუ გაიჩენ იმედებს, ჩემთვის არ მინდიხარ მაგრამ ვეღარც სხვისთვის გიმეტებ, სანამ ცოლად არ მოგიყვან მანამ არ მაისვენებ?!
ქუჩა დამნაშავეთა სასჯელს ნიღბავს შენი რეალობა ცოცხლობს - შენს ფანჯრებს მიღმა სადაც მსხვერპლი ჰყავს, სისხლიან ინციდენტს 'ნი' და სადაც სროლა მენტის - პირდაპირ პრინციპს ერთვის (მე) ავადმყოფ ავტორს ვიტევ, ვწერ ქაღალდზე პანდორის მტვერს თქვენ სამყაროს ფართო ტიტრს ვდებ - ვზრდი სულიერ ნარკოტიკს ჩემს უბინაო კატორღის წევს - ვით აგიტატორს 'ნი' (მე) - სიცივის მარტო კრიტს... შევრჩი! კედლები ფოსტერს მიაქვს, სახე სი***ის პროფრაქციის აქ დრო დაცინვით - ქუჩას ავსებს შვილები პრობაციის და შენც ღარიბ კვარტლებში, დაგამჩნევს დამღას ვიღაცამ ალბათ შენთვისაც გამოკრა ჩახმახს მე დღეს მესვრის ვინ?! იქნებ შენ, ვინც ქუჩის მეგობარს მაგონებ... და თუკი მესვრის ვინ?! დამარქმევს - ცხოვრების ურნაში ნაპოვნს ბრე...