Təlatümlü dalğalarla çalxalanan dünya adlı narahat nəhrin içindəyik Ağı ilə qarası, gündüzü ilə gecəsi bərabər, xeyri ilə şəri əkiz dünyanın, bir üzü gülərdi, bir üzü ağlar. Nədənsə sevinci çəkən tərəzidə, pərsəng pərsənglikdən çox, oğruya oxşadı, kədərdən yük tutmağa isə, nizam-tərəzisiz bəxşiş verəndi fələk...
Barışaqmı qarış-qarış uzanacaq gecələri ilə, yoxsa xəyallarımızı büküb nağıllara, günləri sayaq. ...
.... .
QONAQ GƏLDİK BU DÜNYAYA....
...
Ağıl çaşar, beyin durar, bu düzənin önündəcə,
Dil susunca, gün gəlincə, köçəcəyik can verincə.
Qüsursuz bir dövrü aləm, sürüb gedər əsirlərcə,
Qonaq gəldik bu dünyaya, gedəcəyik yenə qonaq...
...
Ələnəcək vücudumuz, iki ovuc torpaq olub,
Saral