Öpərik bu təşti cami, edərik fəğan, Əbəlfəzl.
İki qolların su üstə qələm oldu, can, Əbəlfəzl.
Sənin o müqəddəs adın yazılıbdi təşti-camə
Edirik Hüseyn əzasın adına biz, ya Əbəlfəzl.
Nə qədər cahanda su var tapaçaq bu qəmi idamə
Su görəndə əhli aləm deyəcəkdir-can, Əbəlfəzl.
Eyləyir adın gələndə Sənə kainat da təzim
O məzarına həmişə eyləyər Fərat da təzim.
Sənə həsr olunca eylər hamı pakizatı təzim.
Adına həmişə təzim eyləyir cahan, Əbəlfəzl.
Bu məqamü-şənini yox eyləyən cahanda inkar
Eyləyir-vüsuli-izzət, qapına dəxil olanlar
Sənə dərdini həmişə eyləyən ürəkdə izhar
O nəhani-dərdə dərman olacaq əyan, Əbəlfəzl.
Necə yanmayaq bu qəmdan, necə gəlməyək vəqanə?
Necə xuni-qəlbi gözdən üzə etməyə