Рӯзҳо фикри ман ин асту ҳама шаб суханам,
Ки чаро ғофил аз аҳволи дили хештанам.
Аз куҷо омадаам? Омаданам баҳри чӣ буд?
Ба куҷо меравам, охир нанамоӣ Ватанам.
Мондаам сахт аҷаб, к-аз чӣ сабаб сохт маро?
Ё чӣ будаст муроди Вай аз ин сохтанам?!
Ҷон, ки аз олами улвист, яқин медонам,
Рахти худ боз бар онам, ки ҳамонҷо фиканам.
Мурғи боғи малакутам, наям аз олами хок,
Ду-се рӯзе қафасе сохтаанд аз баданам.
Эй хуш он рӯз, ки парвоз кунам то бари дӯст,
Ба ҳавои сари кӯяш пару боле бизанам.
Кист дар гӯш, ки ӯ мешунавад овозам,
Ё кадом аст, сухан мениҳад андар даҳанам?!
Кист дар дида, ки аз дида бурун менигарад?
Ё чӣ ҷон аст, нагӯӣ, ки манаш пирҳанам!
То ба таҳқиқ маро манзилу раҳ нанмоӣ,
Як дам о